Nerede Hata Yapıyorum?

Çoğu zaman gerek sevgililik gerek arkadaşlıkta bu soruyu kendimize sorarız ya da karşı taraf sormadığı gerekçesiyle kendimizi sorgularız. Kendi hatalarımızı görme ve duygudaşlık yeteneğimizde sıkıntı olan canlılar olarak kendimizde bir hata göremeyiz çoğu zaman ya da gördüklerimiz bizim için ben olsam affederdim hataları olur.

Bize göre fedakâr taraf, kendinden ödün veren taraf bizizdir. Bu gerçekten öyle midir?

Biz karşılıklı iletişimde bulunan ve etkiye tepki adı altında algılarımıza göre cevap veren canlılarız. Bizim algımıza göre hayatımız ve çevremizdekiler şekillenir.

Her zaman bir taraf daha özverili olduğunu bilerek, daha önce sözlerle veya davranışlarla aldatılan bir bireyin sonraki ilişkilerinde ben bu sefer daha az özverili olan taraf olacağım demesi ve çoğu zaman yine aynı kendince hatalı davranışlarda bulunarak yine aynı acıyı kendine yaşatması durumuna ne demeliyiz… Yaptığı hatalı mıdır? Nerede yanlış yapar bu kişi?

Bizim hatamız çok verici olmakta mıdır? Gereken insana gerektiği gibi davranamamakta mı?

Aslında bizde yanlış yoktur. Herkesin algısı farklı olmakla birlikte karşınızdaki her davranışın sebebini ve sonucunu kavrayamaz. Sizin yaptığınız her hareket ne kadar düşünceli olursa olsun, sadece karşıdakinin anladığı kadarı ona ulaşır ya da anlamak istediği…

Aslında herkes verici ya da alıcı demek yerine algılarını değiştirse ve bir insanı kendi kırıldığı için kırmanın ona hiçbir şey katmayacağını anlasa düzelir belki bir şeyler.

Yani bizde de değil asıl sorun hepimizde. Kavga ederken bile karşıdakinin açıklaması için değil, kendimizi açıklamak için uğraşıyoruz. Çözmek için değil bitirmek için çırpınıyoruz. Bir insan kazanmak için değil, kaybetmek için hep bu çabamız.

Kötü olmak da çok kolay iyi olmak da… İyi olmak bu kadar gözünüzde büyümesin. Birinin size yaşattığını başka birine yaşatmanın da hiçbir yararı yoktur hayatınıza buna emin olun. Kendiniz için iyi olun. İyi olduğun için kırılmazsın, karşıdakinden beklentin yüzünden kırılırsın. Bunu unutmamak lazım… Kendinizi geliştirmeye ve iyi biri olmaya çabaladıkça kendinize duyduğunuz pişmanlık ve sorgulamaları da azaltırsınız. Kimse kimseden değerli değil.

Bu benim görüşümdür, başkası için durum farklıysa ona da saygı duyarım.

Teşekkürler bu yazımı okuyan arkadaşıma…

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.