Ağlamak?

  Ağlamak. Duyumsanan bir acı, üzüntü gibi nedenlerle inleyerek hıçkırarak çığlıklar atarak ya da bir sevinç nedeniyle kahkahalar içinde ya da sessizce gözyaşı dökmek, gözlerinden yaş gelmek. Bu bilimsel terimi.

   Peki ya insani terimi nedir? O iki gözden akan damlalar neyi temsil eder? O gözyaşları… 

  Ağlamak mutluluk,coşkudur bazen.  Şaşkınlıktır. Sırf onu gördün diye sana bir daha gülümsedi diye duyduğun sevinçtir. Yeni doğan yavrunun ellerini tuttuğunda hissettiğin sıcaklıktır…Ağlamak kayıptır bazen. Ayrılıktır. Sevdiğinin senden alınışına verdiğin sessiz tepkidir. Ağlamak gidişine dur diyememektir. O an olduğun yere çivilenip kalırsın ya o ellerinin arasından kayıp giderken. Sessizliğinin meyveleri olur o gözyaşları. Tıpkı bir tohum gibi önce küçücük bir damlayken acınla birlikte o damla da olgunlaşır. Yavaşça süzülüp yanaklarından akarlarken boğazından gelen hıçkırıklar eşlik eder gözyaşlarına.

   Ağlamak reddediştir,mutsuzluktur çoğu zaman. Acıdır bazen.  Ruhunun derinliklerinde içini kasıp kavuran fırtınanın kıyıya vurduğu damlalardır. Alabora olan kalp geminden kalan son gücündür. Önce hıçkırıklarla ağlarken birde bakarsın ki vücudun taş kesilmiş nefesin bile çıkmak istemiyor sanki. Belki kalbin direniyor atmak için ama beynin buna son derece karşı. Karşındaki sana bakınca yaşadığını hızını son sürat arttıran gözyaşlarından anlar. Boşuna dememişler “ağla rahatlarsın” diye. Ağlamak rahatlatır bir süre sonra. Acı işlemez beynine. Acıya da gözyaşlarınada alışırsın. Gözkapakların aklınla girdiği savaşı kaybeder. Gözlerin kapanır yavaş yavaş. Ellerini iki yana açmış seni kucaklamaya hazırlanan uykunun kollarına koşarsın son sürat. Unutmak için. Sadece unutmak için. Unutursun da. Annenin adını seslenişine uyanana kadar. Acı ve gözyaşları tekrar seni bekliyordur. Tıpkı sinsice sana gülümseyen şeytan gibidirler. Kısır döngüne devam edersin.

   Ama zaman herşeyin ilacı değilse bile uyuşturucusudur. Uyuşturur tüm bedenini. Aklını,beynini,tüm hücrelerini. Şöyle bir silkinip kalkarsın. Hayat devam ediyor dersin. Onun yokluğu dünyayı ne kadar tatsızlaştırsa da devam edersin. Ya da sadece devam etmeye çabalarsın. Hüznün bitmez sadece alışırsın…  

okur

Yazar: Doktor Zulu

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.