Seni Sevmek…

Şuh kahkahaların çınlıyor kulağımda, kalbimin atış seyrini değiştiren şuh kahkahaların… Seni hissetmek, görmek, adını duymak, hatta ve hatta düşünmek bile kalbimin ritmini değiştirebiliyor artık!

Seni sevmek böyle bir şey mi? Adlandıramadığım, varlığını bulamadığım… Bir bu kadar acı vericiyken bir o kadar da arşa yükselmek gibi, nefes alıp yaşamak gibi bir şey mi? Söylesene, aslında seni sevmek nasıl bir şey?                                                                                                                                               

Cümlelerime karışmışsın fark ettirmeden! Ağzımdan çıkan her kelime, her hece, her harf sen olmuşsun! Yavaşça sokulmuşsun hayatıma, sanki her daim benimmişsin gibi kalakalmışsın bende! Seni sevmek böyle bir şey mi? Bir yandan acizliği yaşarken diğer yandan özgürlüğün diplerine vurmak gibi…

Söylesene, bir insan nasıl özgürleşir başka bir insanda? Nasıl hayat bulabilir onda? Uyanma sebebi, yaşama sebebi nasıl başka biri olabilir? Sen nasıl bu kadar kısa sürede ben olabildin? Aynaya baktığımda ne zamandan beri yalnızca senin suretini görür oldum?

Fark ettim ki ben senden önce yaşamıyormuşum, yalnızca varlığımı koruyormuşum bu dünyada! Meğerse varlığıma anlam katan senmişsin. Seni sevmek gerçekten böyle bir şey mi?

yazar

Yazar: Do

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

3 Yorum

  1. Zaten birini sevmekte böyle değil mi? ama seni bıraktığında o hüzün o anlatamadığım duygu kadar bir şey yok bu dünya da. Dibe vuruyorsun, havada uçan kuşken ölmüş bir kuş gibi yerin dibine giriyorsun. Aslında kimseyi kendinden fazla sevmemek lazım yoksa sen sen olmaktan çıkarsın. ruhun, bedenin, kalbin her şeyin o iken o seni bıraktığında bu sahip olduğun her şey de elinden gidecek. Sevmek ya da sevilmek biraz cesaret ister. korkusuz olmak ister sevmek. eğer o giderse onun arkasında kendinin çöküşünü izlemek istemiyorsan kendinden çok sevme. Ellerine sağlık güzel olmuş.