Acıların Eşiği

Ne geceler gördüm ne gündüzler
Ne ay ı gördüm ne de güneşi
Birbiri ardına sığmayan hayaller
Düşler ve umutlar.
Kutup yıldızı gibi kaydı hayatımız
Kayarken baktım sadece arkasından
Maarifet bakmakta değil
Maarifet bir dilek dilemekteymiş.
Uçurumun kıyısı sanki kafam bom boş
Düşünmeyi yitirdi artık.
Bir yaprak gibi rüzgara kapılmış esiyoruz
Bir o yana bir bu yana
Benliğimizi kaybetmişiz artık
Bir hiç uğruna bir insanoğlu uğruna
Varlıktan yokluk çekiyoruz
Çokluktan azlık ,genişlikten darlık
Kalabalıktan yalnızlık çekiyoruz.
Kocaman bir dünyam var
O dünyada bir odam
Bir kibritim ve birde sigaram
Demliğim içimde benim
İçimde demliyorum çayımı
Demi çok ama suyu az kapkara
Dışarı servise kapalı ama
Ağzım var gülebiliyorum
Dilim var ama konuşamıyorum.
Bir dokunsan anlarsın içimde yanan ateşi
Ve o ateşte demlenen duyguyu
Şekersizdir benim çayım
Tatlılığını deminden alıyorum.
Acı bir kıvamdan ne tatlı tatlar…

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.