Yolların Başında Sonunda Kavşağında


Hani sormak istersin de bir adım atarsın

Araya bir şeyler girer de unutur kalırsın

Onca telaş uğraşı iş güç hayat böyle geçer

Soramadığınla kalırsın bir bakarsın yolda

Soracak kimseyi bulamazsın birde o anda


İlk Tokat’ı mı yedin ya da öylemi sandın?

Yoksa yıkılırken bir destek mi bulamadın?

Köstek olanlar yıkmıştır desteği böylece

Ararsın anın içinde bir neşe bulamazsın

Devam et yoluna bulmak için belki çok ararsın


Gecenin içinde gündüzü ararım aydınlık için

Aydınlık karanlığın içine saklanmış bekler gibi

Beklemek lazım der karanlık sabaha kadar azıcık

Bir yerden bir ses mi gelir aydınlığa hoş geldin

Elim boş bazen karşılarım hoşlukla doldurmak için


Anlayan sensin bazen anlamayansa anlatamadan

Bir tık anlatmayla adım atamadın işte sorun bu

Kurunun yanında yaşta yanarmış eyvah ki eyvah

Öyle derin bir mevzu ki kelimeleri anlatamamak

Sessiz anların feryadıdır anlatamamak bakarsın


Gözlerimdeki seni anlatmak isterdim işte o gün

Anlatamadım anlamadın sen ya kırgınım ben

Senin nereden haberin olacak ki sende suç yok

Açan bir papatya gibi gönlümde açıldın habersiz

İşte hep gelişini sana sözler söylemek için ben bekledim


Şimdi bunları beyaz bir kâğıda yazdım belki okursun

Sana söyleyemedim buruşturmadan okursun

Vazgeçmek kolay değil birde söylememenin sancısı var ya

Belki okurken bir kelebek misali gönlüme konarsın

Alır uçurursun aşk diyarına sahillere böyle gülüşünle

Şu an aramızda yollar olsa da sen okuyunca yok olacak eminim


Sensizliği düşününce yanıyorum çöllerde anlatamam

Bir eksikliğim var oda sensin gelince olurum tamam

Tohum diye seni gönlüme diktim laleler gibi yeşerdin

Gerisini anlatmaya kelimeler kifayetsiz kalır bilirsin

Sen gel kendi gözlerinle gör içinde gezin hayret et

Ben bekliyorum seni yolların başında sonunda kavşağında


Mehmet Aluç

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.