YAS

     Birini kaybettiğiniz zaman içinizden, kalbinizden, ruhunuzdan neleri kopardığını hatırlıyor musunuz? Unutmak kolay olmuyor ki dediğinizi duyar gibiyim, ama insanız. Tamamen unutmasak bile bir süre sonra zaman zaman hatırlayacağımız anlara, anılara dönüşüyor bütün bu kayıplar. Yaşattığı acı ve eksiklik azalmasada. Kayıp benim için sadece ölümden ibaret değil, emek verdiğiniz her duygunun, her insanın sizin isteğiniz veya isteğiniz dışında hayatınızdan çıkma durumu olduğuna inanıyorum. Ve her insan hayatının bir çok noktasında bu kayıpları yaşıyor çünkü hayatın düzeni buymuş. Bunu anlamam bir yirmi senemi alsa da bu düzene bir şekilde ayak uydurmam gerektiğini farkettim çünkü bazı gerçeklere isyan edip, güçlü durmaya çalışmanın size hiçbir faydası olmadığını hayat benim kafama kazıya kazıya öğretti. Hayatımda ilk defa çok sevdiğim bir kaç kişiyi kaybettim bu sene. Birinin gidişi ile çocukluğuma, birinin gidişiyle aşkıma, diğerlerinin gidişi ile de arkadaşlıklarıma veda etmek zorunda kaldım. Aslında çok uzun zamandır şu soruyu soruyorum kendime ‘veda etmek zorunda mıydım?’. Hala bir cevap bulamasamda, kendimce her kaybedişin hayatımda yeni başlangıçlara sebebiyet verdiğine inanıyorum. Yaşamam gereken duygular var herkesin olduğu gibi ama bu kaybedişlerin acısı hala bir köşede dururken insan nasıl eksik hissetmeden yeni duygulara kapı açabilir? Aslında kırılma noktası tam da bu sorunun içinde. Asıl mesele o duyguların bir köşede durması. Bunun birçok sebebi olabilir: dolu olduğunuz insana içini dökememiş olmanız, sizi anlayabilecek birinin olmadığını düşünmeniz, yaşadığınız şeyleri birine anlatıp yaşadıklarınızı kirletmemek istemiş olabilirsiniz veya o kaybın yasını tutmak, kabullenmek istememişsinizdir. Ama insan o yası tutmayıp, ayrılığı kabullenmediği her anın acısını sonrasında daha çok yaşamak zorunda kalıyor. Mutlu olduğunuz, gülümsediğiniz yada hayatınıza yeni biri girdiği zaman. Tutmak istemediğiniz her yas, kabullenmek istemediğiniz her kayıp sizi başlangıca götürüyor. Kısacası kendi kendinizle hep sıfırda kalıyorsunuz. Eğer fırsatınız varsa karşınızdaki insan kırgınlıklarınızın sebebini anlamayacak bile olsa içinizdekileri dökün. Dökün ki yük olmasın kalbinizde. Bunu tercih etmediyseniz de o yası tutun, tutun ki prangalarla yaşamayın. Her kayıpta içiniz dua bekleyen ölülerle dolu olmasın.

Ece dedeoğlu

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

24 yorum

Yorum Yazın
  1. Sevgili Ececim tebrik ederim canim kizim. Harika bir yazi. Cok dogru ve cok begendim. Okurken cok duygulandim. Kalemine yuregine saglik. Basarilarinin ve guzel yazilarinin devamin diliyoruz guzel kizim

  2. Ece hanım yazınızda o kadar hayatta yaşadığımız konulara deginmişinızki çok başarılı ders niteliğinde aşkı özlemi terk edilmışi kaleme almışsınız. Başarılarınızın devamını diler sağlıklı mutlu yıllar.

  3. Tebrikler Ece, dediğin gibi, içimizde ne kadar çok biriktirirsek kumbara yeniler için yer bulamayacak. Bu durumda içimizde daha önce yer edinenler sonrakilerden daha mı değerli ikilemi doğuruyor. O yüzden ÖNEM DERECESİNE göre içimize ilk veya sonradan girenleri yavaş yavaş tamamen silip atmasak da geri raflara doğru koymak gerekiyor. Ben senin kadar iyi ifade edemedim belki ama senden ve fikirlerinden faydalanmak isterim. Tebrik ediyorum, saygıyla selamlıyorum seni Ece. 👏👏👏

  4. Duygular o kadar güzel anlatılmışki herkesin yüreğine dokunuyor Ece. Tebrik eder başarılar dilerim. Hediye Çetin

  5. Ececim yazini cok begendim canim.kizim. Bravo 👏 o kadar guzel ifade etmissinki cok dogru ve cok duygulandim ayni zamanda. Basarilarinin bu guzel yazilarinin devamini dileriz. Tekrardan tebrikler.👏♥️

  6. Okurken kendimizden de bir parça bulabildiğimiz samimi bir yazı olmuş. Bazen yazmak, duyguların ve yaşanılanların farklı yönlerini gösterebiliyor bizlere. Ve aynı zamanda bize bir rehber olabiyor. Teşekkürler

  7. Ececim bende düşüncelerini ve hissettiklerini çok beğendim. Gerçekten hayatta bir kapı kapanırken,bir kapı açılır. Kaybettiklerimiz veya kapanan kapılar yeni.kazanımlarımız için bir başlangıçtır. Hayat yolun başarılarla sevgi dolu olsun.🙏💐

  8. Ececim bende düşüncelerini ve hissettiklerini çok beğendim. Gerçekten hayatta bir kapı kapanırken,bir kapı açılır. Kaybettiklerimiz veya kapanan kapılar yeni.kazanımlarımız için bir başlangıçtır. Hayat yolun başarılarla sevgi dolu olsun.🙏💐

  9. Çok güzel olmuş Ece hanım . Doğru şeylere parmak basmışsınız . İçimizdekileri söylemek , dökmek lazım sonra çok geç olabiliyor.
    Tebrikler
    Uğur Aydemir

  10. Ece hanım, yazınızın her satırını dikkatlice okudum.Sanki benim birçok düşüncemi kaleme almışsınız. Çok beğendim. Tebrik ediyorum.

  11. Ececim tebrikler gerçekten yazını çok beğendim yüreğine sağlık hep duygularımızı paylaşmayı ve paylaştıkça sorunlarımızın azaldığını hissederim senin de duygularını paylaşman çok güzel .

  12. Hislerimize tercüman olmuş.Güzel bir yazı.Maddi,manevi her kayıp bizleri biraz daha olgunlaştırıyor.Yapılacak çok işlerimiz var.Vaktimiz yok ölenlerin yasını tutmaya.

  13. Dik duruşun,hayata bakış açın aynı olayları yaşayanlara bir ilham kardeşim,kalemine sağlık..

  14. Yazıya bayıldım… İçime işledi, yazdığın her şeye o kadar katılıyorum ki… canım benim<3

  15. Düşüncelerine , emeğine sağlık. Başarılarının devamını diliyorum . Harika bir yazı 👍

  16. Sevgi, emek ve kaybediş çok güzel bir dille anlatılmış., ayrılığa giden yolda., Acısıyla tatlısıyla benliğe kazınan duyguları içinizden atmak, unutmak veya Bir başkasına anlatmak o kadar kolay olmasa da hayatın devam ettiğini bilmek lazım. Sen sen ol., bir imtihanda olduğunu ve her şeyin bir gün biteceğini unutma. Başına gelenleri öyle karşıla ki derdin sabrına hayran olsun. Bahattin DEDEOĞLU
    03.01.2020 18.03 pm

    • Ececim duygularını çok güzel ifade etmişsin.Yazin çok akıcı pek çoğumuzun duygularına tercüman olmuşsun tebrik ediyorum.Basarilar diliyorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.