Tutsak

Kendimi hiç iyi hissetmiyorum yaşamakla ölmek arasında ince bir çizgi var ya tam orasındayım içim intihar etmek istiyor dışım yapma dur diyor. Bazen ne kaybederim ki diyorum en fazla arkamdan üç beş gün ağlanır iki gün dedikodumu yaparlar olan benim yaşayamadıklarıma olur. Tek duam sabır sanırım kafayı yemek üzereyim çünkü. İçim daralıyor kalbimde bir ağırlık var nefes aldıkça içime batıyor sanki. 

özlemekten burnum sızlıyor durup durup ağlıyorum sanki elimden kayıp gidiyorsun da ben tutamıyorum gibi. Seni başkasıyla düşündükçe çıldırıyor gibi oluyorum kendini kirletmiş gibisin bizi beni sanki hiç olmamışım gibi. Umurunda olmamak çok acıtıyor sensizlik sessizliğin beni iyice dibe çekiyor Sen diyordun ya üç beş güne unutursun olmuyormuş öyle geçmiyor yani sağ bakıyorum sola bakıyorum yok nasıl bir his onu bile anlatamıyorum böyle kolunu tutuyorlar da bırakmıyorlar gibi kalbimi sıkıyorlar kan pompalamıyor gibi nefesim kesiliyor. senin için bunlar boş tabi ama benim için değil ben hala senden gidemedim çünkü hatta daha da sana saplandım. Biliyor musun senin yanına geldim evinin önüne ama cesaretimi toplayamadım hoş toplasam nolcaktı onu bile bilmiyorum seni görmek sarılmak istedim ama yapamadım öylece döndüm ordan. 

Buralardaysan bil ki ben hala gitmedim sende kaldım sen gitsen de elimi bıraksan da ben sendeyim ama bunların hepsi boş serzeniş dimi senin için artık bana ihtiyacın yok sen seçimini yapmışsın en çok da bu kalbimde ağırlık yapıyor yeter diye bağırmak istiyorum duymayacaksın onu biliyorum duysanda duymamış gibi davranacaksın. Umarım geç olmadan duyarsın gitmeden tutmadan… 

okur

Yazar: ARTEMİS

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.