Türkülerden hikayeler 1

Sözlü kültürümüzün en önemli parçalarından biri olan türkülerden bahsedeceğiz bu serimizde. Türküler öylesine birleştirilmiş kelime gruplarından oluşmamıştır çoğu zaman. Her birinin kendine özgü bir hikayesi vardır. Bazen bir kabulleniştir türküler. Bazense bir baş kaldırı. Kimi zaman içini yakar insanın. Kimi zamansa yüzünde ufak bir tebessüm oluşturur. İşte bu türkülerin pek bilinmeyen kısımlarını dillendireceğim burada. Öyleyse başlayalım.

Bugünkü türkümüz: Çemberimde Gül Oya

Aşk sonunda kavuşma olmayınca mı efsane olur, ne dersiniz?

Bizim kültürümüzde sonu mutlu biten aşklar pek dillendirilmez genelde. Leyla ile Mecnun yazılır Fırat ile Dicle ya da Kerem ile Aslı. Söyleyin bana hangisinin sonu mutlu bitiyor? 

İnsanlar çoğunlukla acılarını işlerler türkülerine. Belki de acılarını bir nebze olsun dindirmek içindir, kim bilir? 

Bu türkü Çanakkale ilimizin Biga ilçesine ait türküdür. Ümit ve Zarife’ nin aşklarını anlatır bizlere. İki âşık birbirlerini deliler gibi severler. ancak Zarife’nin babası bu aşka karşı çıkar. Tüm zorluklara göğüs gereler. Ama sonra Ümit siyasi olayları karışınca Zarife’ sinden ayrı mapushaneye düşer. Zarife günleri Sayar… 

 Oysaki artık kavuşmak yoktur onlara. Eski günlere olan hasretle Zarife sevdiğine bu türkü yazar:

Çemberimde gül oya

Gülmedim doya doya

Çemberimde gül oya

Gülmedim doya doya

Dertleri karıyorum günleri saya saya

Al beni, kıyamam seni

Dertleri karıyorum günleri saya saya

Al beni, kıyamam seni

Pembe gül idim, soldum

Ak güle ibret oldum

Pembe gül idim, soldum

Ak güle ibret oldum

Karşı karşı dururken yüzüne hasret kaldım

Al beni, kıyamam seni

Karşı karşı dururken yüzüne hasret kaldım

Al beni, kıyamam seni

Karşı karşı dururken yüzüne hasret kaldım

Al beni, kıyamam seni

Karşı karşı dururken yüzüne hasret kaldım

Al beni, kıyamam seni

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum