Ruhumuz Kimde?

Bir çok kez ruhlarımız eziliyor ve diğerlerine büyük olma izni veriliyor. Meraklı komşularımız, akrabalarımız, rastgele teyzelerimiz, hatta ebeveynlerimiz tarafından yaşanan travmanın sorumluluğu yoktur. Saygının ve itaatin iki farklı şey olduğunu sık sık unuturuz, büyükler bizi bir şeyler yapmaya zorluyorsa, hayır deme hakkımız kaybolur. Çünkü saygı ve itaat arasında ayrım yapmamız öğretilmez. Büyüklerimiz bize bildiklerimizi öğretiyor. Bizim de duygularımız olduğunu anlamalarına kim yardımcı olacak? Bize büyüklere saygı duymayı öğreten aynı kişiler değil miydi ama aynı zamanda sizden küçük olanlara karşı nazik. Bunu neden unuttular? Her alanda bir kısıtlama ile karşılaşıyoruz. Genelde ailemiz tarafından oluyor bu engelleme durumu bıraksalar ya dünyayı keşfetsek, anlamaya çalışsak olan biteni ikinci gözlemciye ihtiyaç duymadan tanımlamaya çalışsak. Şimdi umursamamaya gayret göstersek de, ilerleyen zamanlarda anlayacağız en güzel yaşlarımızın önüne duvar çekildiğini. Niye hiç sosyal değilsin diye soracaklar, ailem diyeceksin. Ama şunu bilin her şey bizim elimizde etraftan gelen seslere kulak asmazsak bir nebze de olsa ailemizin etkilenmemesini sağlayabiliriz. Hayatımızı hayatı kararmışların karartmasına izin vermeyin. Kendin için yaşa.

yaren-gurcay
0 Yorum
Inline Feedbacks
Tüm yorumları gör
Önceki
BEN SARI KEDİ
Sonraki
Gençlik Ve Toplum

Gençlik Ve Toplum

İlginizi Çekebilir

kooplog'da yeni misin?
  • Kişisel akışını oluştur
  • Favori yazarlarını takip et
  • Yazılarını binlerce okura ulaştır
  • Yarışmalara katıl, ödüller kazan
Daha iyi bir kullanıcı deneyimi için kaydol!
kooplog'da yeni misin?
  • Kişisel akışını oluştur
  • Favori yazarlarını takip et
  • Yazılarını binlerce okura ulaştır
  • Yarışmalara katıl, ödüller kazan
Daha iyi bir kullanıcı deneyimi için kaydol!
Aralık ayı blog yarışması başladı. Hemen yazmaya başla
10
gün
10
saat
10
dakika
10
saniye
Aralık ayı blog yarışması başladı
kooplog'dan en iyi şekilde faydalanabilmeniz için çerez (cookie) kullanıyoruz.