Paramparça

Kaybolmalıydım, yok olmalı belkide.. Kaçmalıydım kendimden insanlardan en çokta senden. Gerçi senden her kaçışımda yine sende buldum kendimi . Sen acıtsan da canımı senin kollarında ağlarken buldum kendimi. Sen benim hem ailem hemde kimsesizliğimin simgesiydin. Sevgiyi gördüm sende. Birini nasıl sevebilirim sende öğrendim. Ailem dedim bebeğim dedim her şeyim dedim. Ama yine seninle öğrendim ben her şey ayrı yazılırken apayrının bitişik yazıldığını. Bizim sadece ayrıldığımız birleşik yazılabildi. Sensizlik nedir bilmiyorum ben. Sanki seninle doğdum senden önce hiç yaşamamışım ben nefes almamışım uyku uyumamışım. Sensiz sudan çıkmış bir balığın çaresizliği içindeyim. Umudum yok. Neden böyle oldu? Neden sensiz kaldım ben neden yeniden ailesiz kaldım kimsesiz kaldım? Nefes nasıl alacağım nefesin olmadan nasıl uykuya dalacağım?sevgilim güzel gözlüm seni öyle çok özledim ki öyle yanıyor ki canım öyle acıyor ki ne yapsam geçmiyor ne yapsam dinmiyor ne olur geri gel. Paramparçayım. Gelsen öpsen kalbimi geçti güzel kızım desen geçti bak geldim desen inansam yeniden sana inansam gözlerinde yeniden kaybolsam yeniden inansam seviyorsun sansam ne olur geri gel. Yak canımı beni yok et ama gel. Sensiz yaşamak çok zor. Kayboluyorum ben. İçimdeki korkunç karanlıkta kayboluyorum ne olur gel  bul beni çek çıkar karanlıklardan. Ellerimi bırakma nolur. Yapamıyorum. 

okur

Yazar: Hicran

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.