Ölümle Yaşamaya Alışmak...

Ölümle Yaşamaya Alışmak…

Ölümle Yaşamaya Alışmak...

İnsan, hayatta en çok neden korkar?

İnsanın ölüme karşı olan bakış açısı ve onu değerlendirmesi hemen hemen bellidir de… Yine de bir nebze olsun farklı bir şeyler duymak adına…

Yaşam serüvenimiz boyunca, insan mı ölümü kontrol altına almaya çalışır; ya da ölüm mü insanı kontrol eder? Ölümle yaşamak duygusu, yani bir gün, bugün, yarın, sabah, öğleden sonra ya da akşam, ansızın kimsenin beklemediği bir anda, hayatla olan bağını koparmak…

Sürekli ölümü düşünerek, ideallerimiz ya da hayallerimizin peşinden gitmemiz mümkün müdür? Aslında, bilinen bir sona ilişkin, insanların, bu tip kaygı ya da korku yaşaması nasıl açıklanabilir?

Evet, ölüm ve korku

Ölüm ve ölümün geleceği korkusunun insanda yarattığı yıkım, hayatla olan bağın kısmen de olsa kopması, için için duyulan üzüntü…

Aslında, hepsinden de önemlisi, hayatında neyin eksik, neyin tam olduğunun tastamam muhasebesinin yapılmamış olması…

Acaba, ölüm korkusu ya da ölüm duygusu ile yaşamak öğrenebilinecek bir davranış mıdır? Hayatı ertelemeler, plan ve programsızlık, içinden geldiği gibi yaşayamama, bir kez bile olsun “seni seviyorum” diyememenin ezikliği, yaşam yörüngemizi, başkalarına ya da dünyevi taleplere göre tanzim etme gayretkeşliği, bitmez tükenmez arzu ve ihtiras dünyası içinde…

Aniden, ölüm gerçeğinin dimağımızın içine gelip çöreklenmesi…

Ölümle yaşamak, kurtlarla dans etmek kadar kolay mıdır?

Hayat güzel de; yaşamak güzel de, bunun sonucunun eninde sonunda geldiğimiz öze dönüş olduğunu bilip; ürkmek, kaygılanmak, sanırım, sadece insan olabilmenin erdemidir.

Yaşam güzel. Ertelemeye değmeyecek kadar güzel. Hayatta hiçbir şeyin tekerrürü; en azından beşeriyet bakımından olanaklı gözükmemekte. Öyleyse, atın üzerinizdeki ataleti, bırakın kendinizi yaşamın engin kucaklayıcılığına…

 Ölümle yaşamaya alışmak…

kooplogger

Yazar: Erhan Salman

Ben, ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ ÇALIŞMA EKONOMİSİ VE ENDÜSTRİ İLİŞKİLERİ BÖLÜMÜ mezunuyum...

Yıllardır çeşitli mecralarda, dilimiz döndüğü kadar bir şeyler karalamaya çabalayan biriyim...

Yazma sevdasına ilk önce politikadergisi.com sitesinde başladım, sonra sırasıyla radikal blog ve milliyet blog mecralarında sürdürdüm...

Hâlen milliyet blog mecrasında yazmaya devam etmekteyim...

Elimden geldiği ve dilim döndüğü ve kalemim yazmaya devam ettiği sürece, siz kooplog ailesi ile paydaş olmaya devam edeceğim...

Yazma serüvenimde bana paydaş/yaren olmanız dileğiyle,

Esen kalın...

Blog YazarBlog Okurkooplogger

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.