İçimde Kanat Çırpan Kelebekler

İçimde Kanat Çırpan Kelebekler

Bir Kelebeğin Çaresizliği

Her gün, öncekinin aynı değil mi? Uyuyoruz, uyanıyoruz, bir şeyler yiyip içiyoruz, hayatın koşuşturma denizinde biz de sürükleniyoruz… Sonra bir bakmışız ki, zaman geçmiş, elde avuçta bir şey kalmamış… Yok olup gitmiş, o uğruna mücadele ettiklerimiz.

İçimde Kanat Çırpan Kelebekler

Peki ya sevdiklerimiz? Onlar da gider mi? Bir kelebeğin çaresizce kanat çırpması gibi, içimde bazı duygularımı bastırmak zorundayım. Buna mecburum.

Sebebini sorma bana, ya da sor, ne değişir? Bana hayallerimi geri getirir mi? Bir kitabi ortasından okusan ne kadarını anlayabilirsin? Yaşadıklarımı hissedebilir misin? Bana hak verebilir misin? Ben olabilir misin?

Attığım adımlar, yürüdüğüm yollar seni yorar, boşver. Sevme büyüsü öyle güçlü ki, elinden tutar sıkıca, asla bırakmaz. Bıraktığı izleri, tükenmez kalem misali, yok edemezsin. İzi kalır. Ne kadar uzağa gitsen, ne kadar zaman geçse de hatırlanır.

Önerilen İçerik: Mutluluk Yanı Başımızda Bize Gülümserken Neden Mutsuz Olmayı Seçiyoruz?

okur

Yazar: Fatoş

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum