HZ.EBUBEKİR'E MEKTUP (kısım 1)

Sen HZ.MUHAMMED’İN en sevgili dostu sen ümmetine örnek 

Ahlakına, yüreğinin güzelliğine hayrandır can dostun bilir cennetin kapısından ilk sen geçecek sin

 İlk sen koşmuştun Muhamed’in peşinden 

Pervasızca hiç düşünmeden korkuyorum ya Ebubekir

Senin HZ.Muhammed gibi bir dostun vardı ve ben bu karanlık dünyada yalnız kaldım 

Dua ederim hergün Allah’a çek kurtar beni kaldırması güçtür affet 

Senin anlama kabiliyetin yüksektir en iyi sen anlardın Muhammed’i

Bilirim ben ağzımı bile açmadan sen derdime derman

 ” Doğruluk emanet ise yalancılık hıyanettir. “

Üzülürüm şimdi her on insandan beşi ihanet etmiştir sana Allah’a

Oysa sen ne güzel söylemişsin kimse kulak vermemiş

İçerisinde biraz merhamet olan herkezin seni sevmek borcu var 

Herkez beni yarı yolda bıraktı ya Ebubekir 

Bir kez yüzün görmeye bu can kurban 

Ortalık putlarla dolup taşmışken sen onlara yüzün bile çevirmedin 

Sen ümmete örnek sen Muhammed’den sonra ilk halife 

Senin le en çok sevdiğim müştereğimiz ikimizde en çok onu seveceğiz 

Sana bu mektubu boyası dökülmüş duvarlarımdan yazıyorum 

Tozun toprağın içinde yaşıyorum duvarlar devrilsin istiyorum üstüme affet 

Sebebin varsa vur kılıcın dök kanımı yatıştır nefsimi 

Yorgun düştüm duyanım yok bir sana bir Allah’a döküyorum içimi duy sesim

Ben önce annemi sevdim sen önce onu sevdin 

Eksikliğin fazlasıyla hissediliyor ben annemi ağlarken gördüm cehennemi çoktan hissettim ya Ebubekir

Oysa bir Allah’a bir Anneme sonsuz itimadım var.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum