Ayrılık

Ayrılık

  • Görüş ve önerilerinizi yorum bölümünde belirtebilirsiniz. 

Bir çift yaşlı gözün selinde boğulacakken kurtarmışlar ayrılığı. İyileşse nice sevdaları öldürecek, ölse öte dünyadaki sevenleri ayıracakmış. Dünyaya bırakmışlar dert olsun diye ve hep sonbaharlara saklamışlar tesiri sert olsun diye. Ağaçları yapraklarından ayırmış, canları bedenden ayırmış, beni senden ayırmış… Karşısında aşkın bile duramadığı bir kuvvetteymiş, aşıklar bir türlü yenememiş onu. Hep teslim etmiş seven sevdasını  ayrılığa, almış götürmüş tüm hisleri.  Kendi cehennemine saklamış yürekleri, o günden sonra kim ayrıldıysa sevdiğinden, yüreği cayır cayır yanmış. Sonra sevdası mert olanlar varmış, sadakati ve vefayı sevgiye dost etmişler. Sevgiliye dost demişler. Ayrılık bir yolunu bulup bir türlü bitirememiş o sevgiyi çünkü bitmeyecek sevda ayrılığı en başında  yüreğinden ayıranlara yar olurmuş. Ayrılık aşkında şüphe olan kalplerde var olurmuş. Sözü açılacaksa tüm bunlara rağmen ayrılığın, insan nefsinden ayrılmış. Hırsından, günahlarından ayrılsın. Hem böylesi sevdaya düşman değil dosttur. Kendinden ayrılıp seven  sevdiği olamıyorsa sevgisinden ayrılsın. Eğer dünyada bizi nefsimizden ayırmayı başarabilirse cennetin en güzel köşesi ayrılığa ayrılsın!

Rapor Et

blogger

Yazar: Siyah

İlk YazımBlog Yazarı

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Yorumlar

Yorum Yazın
  1. ‘Eğer dünyada bizi nefsimizden ayırmayı başarabilirse cennetin en güzel köşesi ayrılığa ayrılsın!’
    Belli sürelik aradan sonra yine derin manalı bir yazınızla buluşturdunuz bizleri. Elinize sağlık, gayet başarılı ve etkileyici bir yazı olmuş.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yükleniyor...

0

Facebook Yorumları