An'lamak.

Yalnızlığın içinde koca gece.

Akrep ve yelkovan yarışı.

Zaman denilen seyirlik perdede 

Kovalamaca hışırtısı.

An’ladığımda hızlı

An’lamadığımda yavaş.

Bilene yük

Bilmeyene küp.

Hece hece 

İlmek ilmek

Bir varış.

Kulakların en içinden ses.

Alkışlardan duyulan tez.

Uzak ve yakın tam ortasında

Kaybolan ve kazanılan

Gerçekliğin göz,

Kabulün söz 

Olduğu doğruluk.

Sav-aşmak 

Sav-aşmamak 

Salıncağında biz.

Bir baskı

Hızı bozan cin 

Hepimize bir nefes

Birçok nefer.

Yaşamak ütopyasında

Çok sefer.

Fezaî yazdı buraya

Zaman kıymetli 

İçinde anlam

İçinde Barış 

Olduğu “zaman”

●○ 2 ●○

Yosun kaplarken gölgeleri

Yürüyen güneşsiz ruhlar.

Hep bir ağızdan 

Aynı tonla 

İsterken dünyadan heves 

Salyalar bulurken yolunu 

İnsan denilen ırkın 

Helvası kavurulur.

Koşarken kendi benliğinin arkasından.

Yorulmuş ayakları

Ispatı eksik.

Onu da tamamladı

Çatık kaşları.

Oysa dönse içine

İçinden

 kendinden çok kendine

Dinlense ayaklarının gölgesinde

Derin bir nefesle

Olduğu yerden üflese.

Ne yosun kalır ne yokuş.

Hepsi tek düzde.

●○ 3 ●○

Tenimi kaplayan kudretli güneş!

Isıt içimdeki erimez buzları!

Bu sana çağrıdır kudretli güneş!

Sesim

Uzaktan yakın.

Dokunsan 

Buz tutar bedenin

Sornlara denemez nedeni.

Ne deni gitse de yol 

Giden kendi olunca 

Sonu gelir mi ?

F.N.M

Teşekkür ederim

Fotoğraflar şahsıma aittir.

Fotoğraf makinesi : Zenit12ca 

Flim ” FujicolorC200 

yazar

Yazar: Fezaî

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

4 Yorum