Hazır mıyız? Yeni yine yeniden burdayım. Uzun süre olmuş. Tabi ben burda yokken boş kalmadım yine yazılar yazdim fakat saman yaprakli deftere. Hatta dijital olarak yazı yazmayi seven ben o deftere sırlar gizledim bu süreçte. O sır defteri benden o kadar cok parça saklıyorki içinde herkesin dıştan gördüğü kucuk beyaz defter benimse içinde sayfaları dram kokan koca dünyam. Kos koca yılları sığdırdığım o defter. ..
Eski defterler her ne kadar çoktan kapanmış olsada içimde atamadığım kırıntıları var hala eksik ve tamamlanmayı bekleyen kırıntılar ya da belkide kendimi motive ettiğim küçük umut parçaları, farkinda olmadan bıraktığım açık kapılar…. Kapıları kapatıyorum yavaş yavaş kırıntılarıda yok ediyorum zamanla bazen tek tek rüzgarla savruluyor bazende bir kurt kemiriveriyor.
Geçiyor işte en geçmez dediğimiz şeyler arkalarında iz bıraksa da, kabullenmek zorunda kalıyorsunuz bazı gerçekleri yolunuza bakmaya başlıyorsunuz zamanla. Bende tam o yoldayım. Hayallerimi gerceklestirmeye başladım. Hayatımın en güzel zamanlarındayım belkide çünkü yeni başlangıçlar yapmaya başladım.
Ağır ağır ilerliyorum insanin sevince neler yapabileceğini sevmeyincede neler yapmayacağını biliyorum ikisinin arasındaki ince çizgiyi anlamak büyük bir gelişme benim için. Hala duvarlarım var henüz yıkmadım o zor biraz. Uğraşılması lazım ama seven yapar diyorum devem ediyorum. Güvenmiyorum, güvenemiyorum. Güvenmenin izleri kendini hatırlatırken zor güvenirim zaten.
Şimdi gidiyorum duvarlarımla birlikte bu yolda. Tamam duvarlarım var ama karşımdaki de duvarlarıma saygı duyuyor. Parça parça yavas yavas zamanla tuğlaları yıkıyor. Bayada sabırlı. Çok bekledim cok istedim ama değdi diyor.
Yeni bene hosgeldin diyip mutlulukla karşılıyor geçmişe veda edip gidiyorum. 10 gün sonra doğum günüm yeni yaşım huzurla geliyor hissediyorum. Görüşürüz.
