Umutlu ve Dengesiz

Umutlu ve Dengesiz

Umutlu ve Dengesiz

Merhaba, umutlu ama dengesiz. Nasıl gidiyor her şey diye bugün de soran ve nasıl olduğunu merak eden birisi olmadı değil mi? Biliyordum, her halinden anlaşılıyordu. Üzgün gibi bir halin vardi, bedenin yorgun, ruhun uzaklara bakakalmis ne yapmak istedigini dusunuyor. Kendine benim burada ne isim var diye sormadan edemiyorsun. Sanki hicbir seye ait degil gibisin ayrica ait gibisin. Bu iki sey seni cikmaza goturdugu icin bazen nerede oldugunu dusunuyorsun. Gecmisi cok takiyor gibisin. Dur hemen yanlis anlama. Demek istedigim su sana; gecmisinde yasadigin olaylarin acisini iyi ya da kotu suanki birlikte oldugun insandan kesiyorsun biletini. Haksizlik ediyor muyum ya da etmiyor muyum diye dusunmekten bir turlu dogrulamiyorsun ki. Cozum bulabilmis degil gibisin. Bir sarki olup calmak istiyorsun surekli ama surekli. Insanlar icindekileri gorebilcek ve kalbinden hissedecekmis gibi. Ama biliyorsun ki boyle bir durum soz konusu degil. Gitmek mi gerekiyor bu dusuncelerden ve insanlardan yoksa kalip mucadele edip yola devam mi etmeli? Kaybetme korkusu yok olmus gibi duruyor fakat geri gelip seni zayif bir insan yapip zaafin olacagi icin korkuyorsun. Senin en buyuk sorunlarindan birinin tekrardan uzulmek ya da aldatilmak oldugunu dusunuyorsun. Bu yuzden bir turlu istedigin kadar samimi sekilde gulup mutlu olamiyorsun. Acelen nedir, ne olur yine uzulsem ben neleri hallettim bir basima diyip ilerlemek istiyorsun fakat tam olarakta gidemiyor gibisin. Zor oldugunu bilmek daha da endiseye dusuruyor seni. Kendine kizdigini dusunuyorum su gunler de. Aynaya baktigin da kendinden memnun degil gibi bakislarin. Haksizlik ediyorsun kendine yine. Duzeldim derken, tekrar kendine kotu mu davranacaksin? Sen belki farkinda degilsin ama kendini nasil dusunursen etrafindaki insanlar da sana oyle davraniyor ve buna sen izin veriyorsun. Her ic cekisin aci dolu sanki ruhundan bir parca eksiliyor gibi. Bunu duzeltmekte senin elinde. Benim en yakin arkadasim sensin. Sensiz ben, bensiz sen olamayiz. Toparlanman gerekiyor ve biliyorum ki yine dogru yolu bulacaksin. Her seyin basi sevgi. Sev bizi hak ettigimiz gibi. Olmasi gerektigi gibi. Bir muzik olalim ya da bir ritim. Yukselip, alcalip calalim. Memnun edelim, once kendimizi daha sonra da sevdiklerimizi. Ben ve sen birbirmizin yanindayiz, yanimizda kalmak ve bize katilmak isteyen zaten bizimle durur bu kadar ciddiye alma hicbir seyi. Seni seviyorum. Bize iyi bak. Olmasi gerektigi gibi.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bir Yorum

  1. Gel en baştan konuşalım vicdan!
    Bir tesadüfler sinsilesiyle başladı hikayemiz;Kokusunu uzaktan hissettiğimde kalbime artık söz geçiremedim.Bu kdr sevmek yanlıştı…
    Düşünüyorum, sürekli…En iyisiydi belkide eğer ben rahat bırakmasam aile kuramiyacaktı.Ah vicdan!
    Ne gereksiz.Ama ben buyum…Elimizde olmayanı,olduramadığımızı kabullenmek kolaya kaçmak mıdır?Kabullen Acı çekPme! Böyle Olacağını sandım,ama olmadı…
    Keşke keşke herşey farklı olabilseydi.
    Neden bu kdr Acı çekiPyOrum,hala…
    Hani geçecekti…
    Kendimi kandırmaktan ne zaman vazgeçeceğim.
    Boş bakarken buluyorum kendimi çoğu kez.Hayat anlamsızlaştı,nefes alamaz oldum.Nefesim, anlamım,Var’ımmış meğer