Soğuk bir kış gününden…

Kahvesiz olmaz. Bugün, kahve sütlü içildi.

Hadi gene iyisin hayat, bütün zorluklarına rağmen hala seni seviyoruz. 

Asla pes etmek yok. Yaşadıkça her zorluğun üstesinden gelir insan. Amaç hiç kimseye zarar vermeden yaşamak olmalı. Hiç kimseye ve hiçbir canlıya.

Bir yerde okumuştum. “O gün insan, kendini eğer iyi hissediyorsa mutlaka bir iyilik yapmış, eğer kendini kötü hissediyorsa mutlaka bir kötülük yapmıştır” diyordu. Bence doğru. Hareketlerimize dikkatlice bir bakalım. Bir daha gözden geçirelim.

Bugün burada hava kapalı. Kapalı olmasına rağmen, dışarıda kış için güzel sayılabilecek bir hava var.

Karşımdaki manzara: Daha önce rüzgarda sallanan ağacın sarı yapraklarının tamamı dökülmüş. Karşısındaki çam ağacı ise, hala yemyeşil duruyor.

Yine uzaktan, yoldan geçen arabaların sesleri duyuluyor. Ve yine umut vaat eden, çok sevdiğim karga seslerini duyuyorum. Bugün kargaların sesleri bana nedense oldukça neşeli geldi. Neler anlatıyorlar kim bilir? Ne söylediklerini anlayabilmeyi çok isterdim. Hayranım kargalara, yaşama azimlerine, enerjilerine, akıllılıklarına, cesaretlerine.

Müzik olmadan yaşayamayanlardanım. Her türden müzik dinlemeyi çok seviyorum. Şu pandemi biter bitmez de herhangi bir müzik aleti çalmayı öğrenmek istiyorum. Saz, ud veya gitar olabilir. 

Şuraya bana göre güzel gelen bir müzik parçasını paylaşıyorum. Belki beğenirsiniz.

Her şey gönlünüzce olsun… 

yazar

Yazar: Gri Mavi

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.