NE YAPACAĞIMI BİLMİYORUM

Biri var ama onunla evlenip yuva kuracak imkanım yok  ve zamanım daralıyor her geçen gün kaybedecek olmamın verdiği hüzünle kahroluyor yüreğim ne zaman evlilikten bahsetse ya susarım ya da hemen konuyu değiştirir tartışacak birşey bulur telefonu kapatırım ne den mi kaybetmek ten korkuyorum sesini kaç gün daha duyarım bilmiyorum ama görünen o ki fazla bir zamanım kalmadı şans oyunlarına umut bağladım cikar sa evlenirim diye oda olmadı ölmeyi istedim ayrılmaktan daha kolay geliyor ama o da olmuyor çaresizliğin dibini yaşıyorum resmen işte buna da hayat diyorlar.Büyüklerimiz aşk karın doyurmaz diye boşa dememişler bu hayat bence parası olanların hayatı çok değildi bir yuva kuracakkadar para ama olmadı. Şimdi gözlerimin önünde yılardır yuva kurmayı istediğim insanın benden her geçen gün suguyuşunu izliyorum en garibi de bunu bilerek ve isteyerek kendim yapıyorum çünkü onunda yuva kurup mutlu olması gerek belki imkanım olsaydı onu ömrümün sonuna kadar mutlu etmek için and içerdim. Arkadaşları ailesi çevresi neden evlenmiyor bu kız diye soru sormaya başlamış ailesi çeyizini hazırlıyor ablalarının benden haberi yok bacısına eli ayağı düzgün işi güçü olan birini arıyor çaresizce dinliyorum sevdiğimden bu sözleri ben varım git söyle kimseyi aramasınlar diyemiyorum susuyorum lal olmuş biri gibi diyorum Allahım bu bana revamı bazen isyan ediyorum kendi kendime Allahım hiç sevmediğin kulun ben miyim diye her gece evin penceresinden dışardaki sokak lambasını izliyorum acaba bu lamba gibi içimi aydınlatacak bir mucize olur mu diye işin enterasan tarafı kendi ellerimle yarattım bu çaresizliği kendime devlet memuru olarak atandım 4 yıl olmuş çok para kazanma hırsı bürüdü gözümü borsaya girdim çöküşün ilk aşamasıydı kredi çek borsaya yatır derken derken borç batağının içine girdik Düşmez kalkmaz bir Allah dedim hayata devam etmeye çalışıyorum.Bir hatanın nelere maal olacağını düşünemedim Derdini dağa taşa suya esen rüzgara anlat derlerdi büyüklerimiz içine atma duvarı nem insanı gam yıkar diyorlardı ben se ne olduğunu bile bilmediğim bir blog da yazıyorum ama iyi geldi sanki içimi dökmüşüm gibi rahatladım bunu okuyan olur mu bilmem ama okuyan kardeşlerim bir hata nelere maal oluyor görün Allah ım kimseyi çaresiz bırakmasın.

okur

Yazar: Arif-Guz

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.