Karanlığın Ardındaki Renk

HAYAL GÜCÜ OLMAYANLARIN KANATLARI DA YOKTUR…

Bu yazıyı planlarımı yapmak için aldığım bir defterde okudum. Aslında hayallerime giden yolda yürümeme yardımcı olacak defterdi . Bu yazıyı okuduktan sonra defterin sonuna geldiğimde olacak şeyi gerçekten istiyor muyum diye çok düşündüm. Ben bu hikayenin sonunda cidden bu seviyede bu şekilde mi olacağım ? bunu sordum hep kendime. Yanıt bulabildim mi ? Belki evet belki hayır. Size de soracağım bu yüzden. Biz gerçekten hayal kurabiliyor muyuz? Sadece etrafımızdakilerin hoş ve yüksek görebileceği şeyi mi arzuluyoruz ?

Bunun cevabına ulaşmak içim çokça düşünmemiz gerekiyor . Hatta bu yıllarımızı bile alabilir. Benim şu an yazacaklarım sizin için sonuç olmayacak belki ama bir ipucu olacağını düşünüyorum. Küçükken öğretmenlerimiz rahatlamamız için gözlerimizi kapatıp olmayan ama güzel olan bir an yaratırdı bize genel olarak ya bir deniz kıyısında ya da bir şelalenin yanında bulurduk kendimizi, neden? Öğretmenimiz bizim mutluluğu ve huzuru oralarda bulabileceğimizi düşündüğü için orada kısa da olsa zaman geçirmemizi istiyordu bizden. Şimdi sizden ben de aynı şeyi isteyeceğim fakat ben öğretmenlerimiz gibi yönlendirmeyeceğim sizleri. Gözlerinizi kapatın ve sadece olmak istediğin ve mutlu olacağın bir geleceği düşünün. Ne görüyorsunuz ? Karanlığı mı ? Gülümsemenizi mi ?

Bunlara cevap verdikten sonra bir soru daha soracağım size. Gördüğün şey sonunu bildiğin ve onun için adım attığın konum muydu ? Benim değildi.

Şimdi geleyim asıl bahsetmek istediğim konuya, ilk başta yazan yazıya. Gözlerini kapattığında hayal kurabildin değil mi ? Kurabildiğini düşünüyorum. Çünkü herkesin bilmese de hayallerle dolu olan kanatları vardır. Bir kelebek gibi… Ben kelebeklerin kanatlarındaki renklerin , şekillerin veya dışarıya yansıttığı güzelliğin hayallerinden olduğunu düşünüyorum. Şimdi bana bir kelebek nasıl hayal kurabilir diye şeyler söyleyebilirsiniz ama ben bu konuda pek realist yaklaşmanızı tavsiye etmiyorum çünkü hayallerde şu an ki hayatında olmayan şeyler değil mi zaten. Bence bir kelebek ne kadar çok hayal kurar ve kozasından çıktığında ne kadar mutlu istiyorsa o kadar güzel ve canlı olur kanatlarındaki desenler ve renkler ama bir hayali olmayıp sadece iki günlük hayatını yaşamak dışında bir şey istemiyorsa ne o canlılığı olur  kanatların ne de onu süsleyen desenleri… Şuan bizde daha kozasından çıkmamış, kanatları oluşmamış kelebekleriz . Sana soruyorum güzel ve gösterişli bir kanada mı sahip olmak istersin yoksa hayatta mutsuz olsan bile uçmak isteyeceğin kırık kanatlara mı ?

Küçük bir öğüt vermek istiyorum size karanlığın ardındaki renklere sahip olmak için çabala . Gerçek hayallerine yürü olur mu ?

okur

Yazar: dielate

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.