İşte Benim

İşte Benim

İşte Benim

“Gidelim buralardaaaan dayanamıyorum. ” dediysem de dinletemedim.  Gidemedik, kalamadık. Sevdik mi? Belki biraz, belki çok, belkiii

Hiç. 

Bir insanı hiç sevmediğini düşündüren o korkunç rüya. Kabus belki de. Hiç sevilmediğini anlamak. Yıllar sonra. Dırım dırıııım

Daha büyük acılar var, insanlar ölüyor falan filan. 

Evet, var ama ben en büyük olarak bunu yaşadım. Hem hem daha çocuktum ki ben. Ne o öyle çılgınlar gibi acı çekmek? 

Galiba depresyona girdim. Depresyon

keyif alamıyorum. senden ondan kimseden.

mutlu değilim. değilim

anlatmak istiyorum ama içinden gelmiyor.

neyin var diyorlar net bir cevap yok.

gizli depresyon da değil bu aleni depresyon

hayattan zevk mi?

o da ne?

ne?

Nelere göğüs gerdim ben! buna mı yıkılacağım.

Yıkıldım. en çokta kendime yıkıldım. Yıktım geçtim ken di mi

Cemal Süreya değilim ben

öyle güzel şeyler diyemem. Döksem içimi baksan bana, ağlarsın. Ağlarsın. Ölürken bile ağlarsın. 

Ama içimi açıp açmama konusunda kararsızım. Bir kere bir adama açtım. Yarı yolda kaldım. 

Neyse neyse 

Bir gün çıkıp geleceğim karşısına ve şunları diyeceğim hepinize

İşte benim Zeki Mürennnnnnn

okur

Yazar: Akçora

İyi denemeydi Monteigne

Blog YazarBlog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.