Hoşgeldim öyleyse…

Hoş geldim öyleyse sefa bulurum umarım;

Kendimi bildim bileli bir şeyler yazarım.Günlük yazarım.Üzülünce yazarım çok sevinince yazarım.İçimi döker,rahatlarım.Ona buna anlatmaktan çok daha iyi bilirim ama  yakın bildiklerime de anlatırım.Anlatmasam keşke…Anlattıklarım bunları eninde sonunda kullanır çünküOysa yazmak öylemi?Aslında bilgisayarların ve akıllı telefonların olmadığı zamanda yani ben küçükken defter kalem vardı.Oooo ne yazardım bir gün sevgili despot abim günlüğümü ve yazılarımı keşfedip beni,duygularımı,çocukluk aşklarımı deşifre edip bütün günlüklerimi,hatıra defterlerimi,yazdığım  koparılmış sayfaları evimin terasında boş bir teneke içinde yakana dek.Daha çok fazla olmayan geçmişim sanki yok olmuştu.Küsmüştüm,korkmuştum….Sadece hoşlandığım kişileri öğrendikleri için utanmıştım.Neydi bu  utanç.Ne yapmıştım?Hiç…o zamanlarda başkaydı her şey.Keşke şimdiki gibi olsaydı.

Sonra küstüm hiç yazamadım ya da yazdım yırttım.Yazdım sildim.Şimdi buradayım .Ne zamandır düşünüyordum blog açmayı….

Ben yaşayarak yazarım ne hissediyorsam onu.Şimdi ne hissediyorum?Merak,heyecan.Belki deli kızın günlüğü olacak belki bilmem ne?Aklıma gelen esen her şeyi yazacağım.Yılların intikamını alacağım.Abim görmez değil mi?Şimdiler de var mı böyle aile baskısı?Hoşlandığın için linç edilen kız?

Evet  lise ,üniversite derken özgürlüğümü kısıtlamayan biriyle evlendim.Erkek arkadaşın yasak olduğu evde dört sene gizli saklı çıktığım kişiyle yine abimin öğrenip açığa çıkarmasıyla tam ayrılacakken namusumu temizlemek ve  gören,bilen elaleme ailemi rezil etmemek için şanlı bir düğünle  hayatımızı birleştirdik Özgürlüğümün dışında mutlu oldum mu?Daha sonra yazarım…Tek bir artısı kendim seçmiş olmamdı belki?Biz Rumeli göçmeniyiz ayrılmak çok zor zaten.Sıkıntılı zamanlar oldu.Bak bende ne yaşanmışlıklar var.Yazacağım onlarıda.Eğer ulaşabildiğim kişiler olabilirse benimle yaşayacaklar her şeyi öyle yazacağım….Umarım olur

Ben kızıma bunları yaşatmadım.Olabildiğince uzaktan kontrollü,sevgi içerikli,rahat,açık bir ortam yarattım ve başardım sanırım.O mutlu bir kız çocuğu.Hayatımdan ve günlerden kesitler sunacağım bloğuma beklerim.Sen bende seni,ben sende beni bulacağız.Görüşmek üzere.Sevgiyle kalın….

okur

Yazar: Samimiyele

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.