Hoşgeldim..

Selamlar. Ben geldim.. Öncelikle daha çok amatör olduğum için affedin. 

Bu yıl başıma hiçbir olay gelmediği için kendi fırsatımı kendim yaratmak istedim ve bu platforma başlamaya karar verdim.

Aslında bundan bir kaç gün önce karar vermemeye karar vermiştim ama olsun sonuçta bu kararımı hiçbiriniz bilmiyor. 

Evet başlıyoruz kemerlerimizi bağlayalım.. 

Öncelikle aşk hayatımın olmaması, derslerde başarılı olamamam, ailenin gözbebeği olmamam, arkadaşlarının bütün derdini dinleyip onlara derman olmaya çalışsa ama konu kendisine gelince bir köşeye geçip olayların kendiliğinden çözülmesini beklemem gibi şeyler benim hayatım. Böyle yazınca buna hayat mı denir dediğinizi duyar gibiyim ama siz bir de yaşamaya çalışın. Buna gerçekten hayat denilmez. 

Kayda değer olanları anlatmaya çalışacağım biraz. Ne kadar mümkün olabilirse tabi. 

18 yaşında elle tutulur hiçbir özelliği olmayan bir kızım. Öncelerde hiçbir özelliğimin olmaması umrumda olmazdı ama şimdi internette benden küçük kişilerin para babası olması, büyük küçük herkes tarafından saygı görmeleri canımı sıkmaya biraz da kıskanmama yol açtı. Her gün keşke sesim güzel olsa keşke yüzüm güzel olsa deyip duruyordum. Ama sonra bu insanları tanıyınca aslında o kadar da altın tepsiyle sunulan bir hayat yaşamadıklarını, hepsinin yaşından büyük acıları olduğunu gördüm.  Bir şeyler başarmak isteyen başarıyordu benim gibi yatağında bir mucize bekleyen değil. Bu yüzden belki de yazı benim yetenegimdir diyerek bu yola başlamaya karar verdim. Umarım doğru bir karardır. 

Hep aşk açısının nasıl bir şey olduğunu merak etmişimdir. Evet saçma bir merak hatta insan neden bir acıyı merak eder ki? Diye düşünebilirsiniz ama gerçekten bir insanı hayattan soyutlayan bir acı nasıl bir şeydir diye de düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi. 

Hafızamında çok iyi olmasını isterdim mesela. Hiçbir anıyı unutmamak.. Bu anı acı olsa bile. 

Hayatta hiç “En’im” olmadı. Yani en sevdiğim yemek, şarkı, dizi, film yok. İnsanlar en sevdiğin yemek ne diye sorunca on saat boşluğa bakıyorum sadece. Kendi kendime ” harbiden benim en sevdiğim yemek ne” diye soruyorum. Belki de hayatı bu kadar ciddiye almıyorum ve geçip gidecek şeyler için kafa yormak istemiyorum bilmiyorum. 

Neyse kendimin biraz acınmalık (kendim uydurdum bu kelimeyi) insan olduğunu biliyorum..

Umarım hayatınız benimki gibi bir hayat değildir ve hepiminiz istediğiniz bir hayatı yaşıyorsunuzdur. Umarım bu hayatta hepinizin bir “En’i” vardır. Ve umarım birilerinin hayatında “En” olan sizlersinizdir. 

okur

Yazar: Hacer-Guler

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.