Geçmişten gelen anıları silmek mi yoksa onlarla birlikte yaşamak mı?

Yaşamın  hepimize  bıraktığı  en değerli  şey  belkide geride bıraktığımız anlardır. Ilk çocuklukta başlayıp  ömür  bitene kadar belkide milyonlarca ani yaşanmışlık birikiyor hafızamız da, bunların bir çoğunu zamanla unutabiliyor insan. Ufak detaylar  yillar gecsede  bazen hiç umulmadık anda hatilayabilen bir beyin jimnastiği  var. Ne garip ve ilginç bir kurgu aslında.

 Düşündüğüm  zaman sanki en büyük neseler , sevinçler, hüzünler  ,acılar, sürprizler kalmalı  oyle de oluyor. Kendimize ait anıları  bir dk gözler kapalı  Düşündüğümüz  zaman ne kadarı  o an akla gelir ki gelmez çünkü anıları hatırlatan bize nesneler, eşyalar, insanlar…

Bir kitap okursun içinde geçen kısa  bir cümle seni belki on yıl  öncesine götürür. Peki biz hep bunlarla yaşıyoruz? Tabiki hayir ama bir bütünlük yok mu yasanmisliklarimizla eminim ki hepimiz için bir köprü  görevidir geçmişimiz. 

Anilarin iyisi yada kötüsü olmamalı. Ozaman geçmişe hep nefret,öfke, kin kızgınlık duyar izamanda silmek isteriz.insan yaşadığı herseyden bir ders almıyor mu ? O vakit bizde geçmişte yaşadığımız  olumsuzluklari bir ders cikarma mahiyetinde kullanırsak bundan öfke yerine minnet duyarız.

Konu başlığımız içeriğinde anlatmak istediğim geçmişten tamamen  kopmak da değil aslinda vasati  her iki kavramı da dengede tutmaktır amaç. Bazen guzel bir tebessüm  ederek anariz bazen kizgin bir pişmanlıkla üzülürüz  bizi biz yapan şeyler zaten hayatın getirdikleri değil mi?

Ornek verecek olursak; cok yakın  bir arkadaşınızla saatlerce yaşadığınız  guzel gunleri yad edersiniz o konuşma hic bitmesin saatlerce bekli ayni şeyleri farkli cümleler kurarak anlatırız ama bikmayiz  bu bizim mutluluğumuz yaşadığımız sevgi ,ask belki ne derseniz ama mutlu ediyorsa ve uzerinden aylar yıllar geçmiş olsada ayni duyguyu veriyorsa neden bu anını  silmek istersin  ki.

Şiirlerde ; şairlerin sözlerini oluşturan  gecmisleri değil midir? Bir yazar yazdığı  eseri geleceğe vaat ederek mi yazar? Hayir çünkü hepsinin temeli gecmiste biriken anıları oluşturur eserlerinin temelini…

Geçmişten  geleceğe guzel bir umutla bakıp anılarımızı tebessümle anlatmak ve geçmişe boğularak değil geleceğe doğru ilerlemek kaydıyla.

Iyiii okumalar şimdiden….

okur

Yazar: nehir-Polat

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

10 yorum

Yorum Yazın
  1. Geçmişi olmayanın geleceği olmazmış fakat geçmişe takılı kalmak veya geleceği çok düşünmek bu anı bitirır anı yaşamak ve anda kalmak dileğiyle

  2. Güzel bir yazı olmuş kaleminize sağlık…insan canını acıtsa bile geçmişi yok sayamıyor. Ömür iyi kötü diyeceğimiz yaşanmışlıklarla bir bütünlük değer kazanıyor.

  3. Güzel bir deneme yazısı olmuş. Elini sağlık.
    Bizi biz yapan ne dün ne gelecektir, yaşadığımız an dır.
    Sevgiler….

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.