Dün Rastladım Yolda…


Dün rastladım yolda bizim Şaziye

Dün aslandı evlendi dönmüş kediye

Beni görünce yanımdan hızlıca geçti

Dedim ne bu hal söyle bana güzel bir kafiye


Dedi kafiyeleri unuttum evde kaldı

Aslanlık gitti elden şaşırdım kaldım

Evdeki hesap çarşıya uymuyormuş anladım

Şimdi bekleme benden güzel bir kafiye


İşte dedim böyle eder aşığın Leylası

Aşka insanın basmıyor kalın kafası

Geç olmadan kolay olmuş anlaşılması

Sende kafiye uyak kalmamış uğra bizim Hadi’ye


Hadi bana ne yapacak gönül işidir bu anlamaz

Gönül aşkla sevdiğimi sevdiceğini kıramaz

Şimdi ona anlatırsam göbek atmadan duramaz

Ben kafiyeyi sevdiğime şiirle söylerim bas git geriye


Dedim yılların arkadaşıyız bu yaptığın ayıp

Bana sanki düzden başlayarak sen sayıp

Hakaret ediyor gibisin bu yaptığın çok ayıp

Kafiyeyi boş verelim artık bakmayalım geriye


Sende benimle dalga geçer gibisin

Sanki halden dilden bilmez birisin

Aşk bu laf sözden anlamaz sende bilirsin

Kafiyeler senin olsun var git az ileriye


Bilirim seni sever yengemiz güzel Emine

Sen sadık kal aşkla ettiğin güzel yemine

Bakma bana şaka yaparım sözlerim kendime

Sizin aşkınızdan güzeli olmaz mı içinde kafiye


Dedi al sana kafiye safiye hediye sordun diye

Yeni şiir mi yazacaksın galiba bulamadın mı kafiye

Seni bugün çok sıkmış galiba yengem Safiye

Ona kızgınsın ne suçu var suçu yüklersin kafiyeye


Mehmet Aluç

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.