''Depresyon , ruhun üşümesidir.''

Sadece ten,

Ve ten altında atan 

Ne geçmişi var ne de geleceği…

Sadece sen,

Sadece ben,

Sadece biz.

Bir ana sıkışıp kalsak…

Gece ya da gündüz,

Gelmek ve gitmek kadar zıt olmak.

Bir yıldız olmak,

Gölgesiz olmak.

Işığı olup da aydınlatmaktan aciz, sadece parlamak

Aşk olmak,

Aşık olmak.

Kavuşamamak,

Beklemek..

Hiç usanmadan bıkmadan belki bir gün gelir diye,

BEKLEMEK…

  ‘Ruhumun çırpındığını ve bir yardım beklediğini biliyorum ama ne o yardım isteyebiliyor ne de ben yardım edebiliyorum. Sıkışıp kaldım sanki hem de tek başıma. Yardım çığlıklarımızı birbirimizden başkası duymuyor ; ruhum ve ben baş başayız.. Bu susuz ve çorak yolda çaresiz adımlarla yol alıyoruz… ‘ O gideli hissettiklerim daha doğrusu anlatabildiğim kadarıyla hissettiklerim bunlar.

    İlk paylaşımımda neyden bahsedeceğime , neler anlatacağıma karar veremediğim için kendime ve hissettiklerime değinmek istedim. İçimde biriken yoğun duyguyu burada senin gibi değerli insanlarla paylaşmanın bana çok iyi geleceğini düşündüm. Biriyle konuşma özlemiyle yanıp tutuşan bir hal aldım. En azından en azından senin beni okuduğunu bilmem beni bir nebze de olsa rahatlatacak. 

Bu kısa paylaşımıma onun da çok sevdiği bir şarkıyı bırakarak sonlandırmak istiyorum. En kısa zamanda tekrar görüşmek dileğiyle.. Alttaki bağlantıya tıklayarak isterseniz bana bunu dinlerken eşlik edersiniz :’)

HMOB1

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.