Bir Tolstoy eseri – Efendi ile Uşağı

Vasiliy Andreyiç adında bir efendi varmış ve Nikita adında bir de uşağı varmış. Vasiliy Andreyiç çok önceden pazarlığını yaptığı bir koruyu satın almak üzere komşu toprak sahibine gitmek için yol hazırlığı yapıyormuş ve tabii ki onun uşağı olan Nikita ile beraber yola çıkacaklarmış. Bütün hazırlık bittikten sonra yola koyulmuşlar. 

Gidebilecekleri iki yol varmış bu yollardan biri uzun ama ışıklı, aydınlık ve işlek bir yolmuş öteki yol ise kısa, diğer yola göre daha karanlıkmış. Kısa yani kestirme yolu tercih etmişler ve bir süre sonra kaybolmuşlar. Hava çok soğuk ve kar tipi şeklinde yağıyormuş. Vasiliy Andreyiç uşağı Nikita nereye derse oraya gidiyormuş ve sonunda iyice kaybolmuşlar ama çok kısa süre sonra bir adama rastlamışlar adam onları evine davet etmiş eğer biraz ısınmazlarsa donacaklarını söylemiş bunun üzerine Vasiliy Andreyiç dinlenebiliriz ama kalamayız demiş ve adamın evine dinlenmeye gitmişler, sıcak bişeyler içtikten sonra yine yola çıkmışlar ve tekrardan yolu şaşırmışlar derken at bir anda durmuş ve bir tehlikenin geldiğini sezmişler. 

Nikita ne olduğuna bakmak için kızaktan indiğinde küçük bir uçurumdan düşer ama zor da olsa yukarı çıkmayı başarır. Hava iyice soğumuştur Vasiliy Andreyiç geceyi geçirecekleri bir yer bulur ve o gece orada kalmaya karar verirler. Sabah olduğunda Vasiliy Andreyiç, Nikita’yı almadan tek başına gitmeyi düşünür çünkü zaten Nikita zayıf, çelimsiz biriydi nasıl olsa ölür diye düşünüp atı alıp gitmiş ama bir süre sonra attan düşmüş ve at kaçmış ve kısa süre sonra at Nikita ile birlikte gelmiş Nikitayı soğuktan titrerken gören Vasiliy Andreyiç dayanamamış ve Nikitayı ısıtmak için onun üstüne yatmış. At da donuyormuş ama Nikita zayıf olduğu için hemen ölür diye düşünmüş Vasiliy Andreyiç. Ve böylece uyuyakalmışlar sabah halk bunları bulduğunda Vasiliy Andreyiç ve atı ölmüş ama Nikita yaşıyormuş.

 Beni en çok etkileyen kısım da burası bir efendi uşağı için kendini feda ediyor. Bu hikayeden çıkarttığım şey makam ve mevkin ne olursa olsun sen de ben de bir insanız ve hepimiz birer vicdan taşıyoruz içimizde.

yazar

Yazar: Elifnur Turhan

Psikoloji araştırmacısı , Klasik Kitap kurdu , Yüzüklerin efendisi hayranı

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Bir Yorum