Yüreğimin basamaklarına bir adım daha

Unutuşa ramak kala saçlarımdan yükselsin alev 

Bir ben düşün şimdi alevlerden kül olmuş

Yada varsada öyle bir şey ikna et saçlarım çok beyaz 

Sevginin kanını döktüm ellerine kavrulmadan önce

Bir sevgi kanı düşün nice papatyalar yeşertmiş

Ama yetişememiş sana 

Bir aldatmacadır şimdi koşar saç tellerine

Belirli basamaklar kurar gönül bahçem de 

Şimdi orada sen mesela bir ateş 

Ben mesela bir kömür 

Belki dumanla haber verirler siyaha boyarlar gökyüzünü 

 Kimi üç şiirde öldürür sevdiğini ben yapamam

Yaşamak, yaşatmak tır tek gayem gönül basamaklarımda 

Ateş ve Su nasıl idare ediyor sa birbirini işte öyle 

Kapına gelemem basamam o zile aslına bakarsan isterim de ama isteyemem 

Tiren garı meydanında astılar kimliksiz bir adamı düşünmediler hiç giden bir yolcu değildi ruhuydu 

Baykuş ve serçe arkadaş olsun gönül bahçemde ölüme yer yok ölümlülerin dünyasında kuruldu anlamını bilmediğim basamaklar  

Dünyanın ölümünü gördüm ateş, kömür, şarap, aşk, şiir birer birer yıkılmış en yakın dostlarımın ölümü yitip giden bir ben 

Saklayacağım bir sen kalıcaksın gözlerimde en çok ta geçmişimde takılı kal söyleme vazgeçememek yalan değil 

Ömür bu ya son raddesinde anlamsız basamaklar hiç yenilmeyecek gibi yenilen çoktur 

Gökten değil ömrümün son maviliklerinden usta dokunuşlarla. 

 https://youtu.be/t734HmulEbA

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.