in ,

Yaşadığımız Sürece Ümit Hep Var

Merhabalarr

Sınav sonucum açıklandı ve aslında kısmen ıstedıgım bır bölüm geldi.Hayallerim hukuktan yanaydı.Hala da öyle gerçi sadece kafam karısık.Tekrardan hazırlanıcam fakat bunu artık basarabılır miyim bilmiyorum.Hem bedenen hem de ruhen yorulmuş gibiyim.Nefes almak bile zor geliyor bazen..

4 yıl baska bır şehirde okuyacağım.Açıkçası ailemden uzaklasmakta ıyı gelıcek bence.Biraz kendımı kanıtlıycam.Yeni ortamlar ,yeni anılar kazanıcam.Çok da ümitli değilim artık hayal kurmuyorum pek.Bu olumsuzluklar maalesef ki hayal kurmama bile engel oldu.Neyse konumuza gerı donelım.En başından beri hukuk istiyordum.Çocukluk hayalimdi.Kendimi hep cübbenin içinde görmek istedim.Gerekirse 3 4 yıl sonra bile olsa o cübbeyi giyicem ben.

Bu yolda önüme taş koyanlar oldu .Akrabalarımdan,en yakın arkadaşlarıma (sözde yakın) varıncaya kadar kimse sırtımı sıvazlamadı.Gerçi ihtiyacım yok ama barı sorun çıkarmayın.Çok yorucu bir süreç çokk.

O kadar çok yanıldım ki insanlar adına hani diyorum belkı de bır yıl öncesine dönsem asla böyle davranmazdım.Bir insan bu kadar kötü kalpli olur mu ya?

Gerçi bunlar hep olucak.İş hayatında da varmış öyle diyorlar.Gerçi insanın oldugu her yerde vardır ıkıyuzluluk ,kötü kalplilik.

Yaşadığım sürece ümit hep var olacak benımle.Yenı bır hayata başlıycam ve yenıden bır yola çıkıcam.Sadece kısa bir ara vericem.Ve söz veriyorum kendime :Ben o cübbeyi er ya da geç giyeceğim.Kendimi geliştirip kimseye ezdirmeyeceğim.Öyle bir çıkıcam ki beni küçümseyenlerin karşısına,dillerini yutucaklar benı görünce.

Okuduğunuz için teşekkür ederim bu arada öğretmenlik kazandım .İyi dilekleriniz için teşekkürlerr..

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.