YALNIZLIK

Nasıl oldu neden oldu bilmiyorum ama çok yalnızım. Sanki bir anda tüm arkadaşlarım ile aram açıldı ya da ben öyle hissediyorum . Sosyal medyada insanlar arkadaşları ile gezip eğleniyorlar ama ben yalnızım ya da çok mu abartıyorum bilmiyorum. Zaten çok az gezip eğlenebileceğim arkadaşım var toplasan bir elin parmağını geçmez. Çok yalnız hissediyorum diğer insanların arkadaşlıklarına özeniyorum. Ben kötüyken dertleşecek birisi istiyorum aslında çok da şey istemiyorum . Ben arkadaşlarıma dertlerimi anlatamıyorum beni yargılamalarından korktuğum için onlara çoğu şeyimi anlatmıyorum. Onlarla konuşurken acaba benden sıkılıyorlar mı , acaba benim hakkımda kötü düşünceleri var mı diye düşünüyorsam eğer bunun neresi yakın arkadaşlık . Acaba onlar da böyle düşünüyorlar mı hiç ?Bilemiyorum ama her bir taraf bile böyle düşünüyorsa bir sorun kesinlikle vardır. Aynı sevgililik gibi. Şüphe ediyorsan bir şeyler eksiktir. Onlara güveniyorum ama kendime güvenim yok galiba. Gerçekten çok yalnız olduğumu hissediyorum. Neden peki? Bunalıma mı girdim. Kafayı yiyeceğim. Zaten ne olduysa pandemide oldu. Tüm arkadaşlarımı kaybettim. Acaba ben mi umursamaz davrandım diyorum ama ben acaba karşıdaki üzülür mü diye görüldü bile atmamaya çalışıyorum anam yengeç burcuyum ben kolay kolay kimseyi üzemem. Ama çabuk üzülüyorum işte .Kırmayın beni be üzmeyin beni. Kendinize iyi bakın Umarım hayatta tüm istediklerinizi başarırsınız.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum

  1. Evet haklısınız. Güven bu konuda en önemli şey ben de yaşadım sizin gibi cidden çok zor. Ben hep yalnızlık hissettim dışlandığımı ve arkadaşlarımdan uzaklaştım. Yazılara verdim kendimi beni anlayan tek şey kağıtlar. Her teneffüs sandalyemi alır cam kenarına oturur yazılara verirdim kendimi. Belki doğru belki yanlış ama beni yargılamayan ve dinleyen tek dostum kağıtlardı seninde öyle olsun tek güvencen kağıtlar olsun. Benim öyle oldu.