Yalnızlık Kokan Sokaklarda…

Yalnızlık kokan sokaklarda yorgunluğumla harmanlanmış yürüyorum. Geçmişi yad ediyorum kendimle. Beni bu hale getiren hatıralarla boğuşuyorum teker teker. Yapmayacağım dediğim hataları yapmanın pişmanlığını yaşıyorum. Ben insanlara güvenmenin, onlara değer verip sevmenin pişmanlığını yaşıyorum umutsuzca!

Yalnızlık kokan sokaklardan yorgunluğumla harmanlanmış yürüyorum. İtilmişlik, birinin üstünden silkelenmişlik var ruhumda. Sanki herkes vazgeçmiş de benden, ben tutunacak bir dal arıyormuş gibiyim. En dipte olduğumu gösteremiyor gibiyim etrafıma! Hareketlerimden, durgunluğumdan, suskunluğumdan anlamalarını istiyor da kimse anlamak istemiyormuş gibi işte! Sanki, sanki onların hayatlarında olmamdan bıkmışlar gibi…

Ve yine, yalnızlık kokan sokaklarda yorgunluğumla harmanlanmış yürüyorum. Yorgunluk, bir karabasan misali çöküyor da üzerime kimse duymuyor çığlıklarımı. Yalnızca ben varım bu ıssız, sessiz ve soğuk sokaklarda, bir de içimdeki küçük çocuk.

Onun içindeki umutlar solarken eşlik ediyoruz birbirimize, bunun bir sonu yok biliyoruz. Karşılaştığımız çıkmazlar belli, yürüdüğümüz yollar aynı, değişen hiçbir şey yok. Yalnızca yorgunluğumuz an be an artıyor, bir de yalnızlığımız…

Yalnızlık kokan sokaklarda yorgunluğumuzla harmanlanmış yürüyoruz ve pes ediyoruz her şeyden, herkesten, belki de kendimizden…

Do
5 Yorum
Beğenilenler
En Yeniler Eskiler
Inline Feedbacks
Tüm yorumları gör
Önceki
FUTBOL İLE İLGİLİ YAZI
Sonraki
Anda Kal; Yaşadığını Hisset

İlginizi Çekebilir

kooplog'da yeni misin?
  • Kişisel akışını oluştur
  • Favori yazarlarını takip et
  • Yazılarını binlerce okura ulaştır
  • Yarışmalara katıl, ödüller kazan
Daha iyi bir kullanıcı deneyimi için kaydol!
kooplog'da yeni misin?
  • Kişisel akışını oluştur
  • Favori yazarlarını takip et
  • Yazılarını binlerce okura ulaştır
  • Yarışmalara katıl, ödüller kazan
Daha iyi bir kullanıcı deneyimi için kaydol!
kooplog'dan en iyi şekilde faydalanabilmeniz için çerez (cookie) kullanıyoruz.