Ve Sonra…

Ve Sonra…

Geriye kalan kalp; bomboş!

Geride kalan ruh; bombok!

Geriden gelen zaman;

Geleceğe giden yol’da geçmişini aradığı için bir boşluğa düştü.

Düştüğü karanlık boşluk; bir türlü içinden çıkamadığı ‘bok çukuru’ydu.

Gelmişine geçmişine sövdü,

Dizlerini dövdü,

Bok’a battıkça battı.

Boktan bir durumdu; Zaman kayıp’tı.

Hayatın o’na yaptıkları çok ayıp’tı.

Ayıp’ın yolları da kayıp’tı.

Geriye kalan ‘bomboş’ kalbini,

‘Bombok ruh’una rağmen seviyordu.

Boşluğa seslendi…

Sesi çukurda ‘cesaret duvarı’na aksetti

Ve

Birden kalbin sızısı nüksetti.

Gelmişine geçmişine,

Yanlışı seçmişine,

Kızılcık şerbeti içmişine,

Dostuna – eşine;

‘Gelirse işine?!.

Herkes baksın kendi işine gücüne…’ dedi

Ve

Gitti hayallerinin peşine.

İklim´in Dora´n

İklim Dora
Yazıyorum, Paylaşıyorum. Hayatın Sevmek, Inanmak Ve Paylaşmak Olduğunu Düşünüyorum. Az Öz Dostum, Ruh Ikizim Ve Kitaplarım Olduğu Sürece Benden Mutlusu Yok. Dünyalıyım. İçi Dışı, Özü Sözü Bir Olmak; Istediğim. Hadi O Zaman, Okuyalım Güzelleşelim. ツ
0 Yorum
Inline Feedbacks
Tüm yorumları gör
Önceki
Otobandan Önce Son Çıkış
Sonraki
Depresyon Dediğin!

İlginizi Çekebilir

kooplog'da yeni misin?
  • Kişisel akışını oluştur
  • Favori yazarlarını takip et
  • Yazılarını binlerce okura ulaştır
  • Yarışmalara katıl, ödüller kazan
Daha iyi bir kullanıcı deneyimi için kaydol!
kooplog'da yeni misin?
  • Kişisel akışını oluştur
  • Favori yazarlarını takip et
  • Yazılarını binlerce okura ulaştır
  • Yarışmalara katıl, ödüller kazan
Daha iyi bir kullanıcı deneyimi için kaydol!
kooplog'dan en iyi şekilde faydalanabilmeniz için çerez (cookie) kullanıyoruz.