Son Kez

  • Küçük bir çocuk, okula başlıyor, bir yetişkin, okulu bitiriyor. Her zaman başlayan ve biten vardır. Unutma! Herkes kendi zamanına göre yaşar, bugün ya da yarın fark etmeksizin bir şeyler olacak. Belki gök yüzüne yeni bir ruh, dünyaya yeni bir ruh gelecek. Belki mi? Hayır değil. Her gün olan şeyler çok normal olur, bir özelliği kalmaz. Örneğin; Uzun süredir kitap okumayan bir kitapsever, okuduğu kitap berbat olsa dahi okumaya devam eder, özeldir çünkü. İlkler ve sonlar, her zaman özeldir. Fakat ilkini seçme hakkına sahipsin, sonuncusuna ise asla. Öleceğin günü bilmiyorsan eğer, son yediğin yemeği, son bir bardak içtiğin viskiyi, son oturduğun sandalyeyi, son uyuduğun geceyi, son öptüğün sarıldığın kişiyi, son kez yüzüne baktığın kişiyi, asla seçemezsin, son gördüğün hayvanı, seçemezsin. Hiçbirini, ama hiçbirini seçemezsin. Oturup ağlayacak mısın? Yoksa gerçekten gidip değer verdiğin her bireye “Son Kez” gibi sarılacak mısın? “Kahve içmeye gidelim mi?” diyen arkadaşını reddetmeyeceksin. Belki son kez kahveni içeceksin, ölümün, kime, neye, ne zaman uğrayacağı belli olmaz. Çok sevdiğim bir söz vardır “Ölüm bir yere uğradı mı orada ki herkesi de biraz öldürür” diye. Öldürür. Kalp kırmak, Kıskanmak, Nefret, Kin, hepsi bir yere kadar. Hiç üzülmez mi insan? Üzülür! Çok üzülür, çok ağlar, sonra her zaman güler, belki son kez yaşadığı bu duyguyu hisseder. Ölümü hissetmez kimse. Ölüm Trajedidir her zaman. Son kez, son kez olacak hepsi, Belki bugün belki yarın, belki evvelsi gün. Bilemeyeceksin. Ömrünü ölümün çaresizliğinde ve bilinmezliğin de tüketme, her anı bir gün bitecek diyerek yaşa, ölmek için her yaş gençtir, yarını ölecekmiş gibi yaşa bugünü, ama dikkat et! Yarını kendi elinle getirme. Her şeyin bir çözümü var, ve görmen gereken çok şey var, hayatım bu mu? Deme! Bunu söyleme! Bugün değilse yarın güzel, yarın değilse sonra ki gün güzel, her zaman bir güzellik var, eninde sonunda. Var. Bir yere de gitmiyor, kötü birisi olsan da orada, yine mutlu olursun. Ama yeter ki gönlün güzel olsun. O zaman değerini anlarsın “Son kez” yaşamanın.
okur

Yazar: TK

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir yorum

Yorum Yazın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.