Ruhun Açken, Sen ‘Sen’ Değilsin! #denedim

#denedim serisi ile, adı üstünde deneyeceğiz bakalım… okuyuverin gari  ツ 

Ruhun Açken, Sen 'Sen' Değilsin! #denedim

Susar ve vazgeçersin bazen…

Hasretle susar ve içine konuşursun sustuklarını.

Hararetle susar ama bir damla bile içmezsin konuştuklarını.

Susar ve terk edersin bazen…

Sevdiğini, öfkeni, özlemini, nefretini kendine söyler, yine kendin dinlersin.

Yorulmuşsundur çünkü anlatmaktan…

Sessizce kaybolmak, her yerden ve herkesten gitmek istersin daha fazla konuşmadan.

Ruhun Açken, Sen 'Sen' Değilsin! #denedim

Yüreğinde ne zamandır hazırladığın bavulunu alıp, yok olmak istersin ortalıktan.

Çünkü zaten her şeyden vazgeçmişsindir çoktan.

İçine ağlar, içine atar, içine haykırırsın ümitsizliğini.

Çünkü bozmak istemezsin terk etmenin sessizliğini.

Anlatamamak değildir aslında derdin,

Anlaşılamamak çok zor diye çekip gitmelerin.

Herkesin içinde ve her şeyin ortasında kimsesiz.

Bir adım bile atmadan gidersin bazen kırgın, kızgın ve sessiz.

Ama üzülme, hiç ummadığın anda gelir gerçek aşklar

Çünkü hayat bazen ‘bitti’ dediğin yerde başlar.

Ruhun Açken, Sen 'Sen' Değilsin! #denedim

Ama işte bazen…

Vazgeçersin

Seçimini yaptıklarınla yoluna devam edersin

Seçimlerinle yüzleşirsin

Vazgeçtiklerini özlersin

Özlemlerine yenik düşersinGeçmişe dönersin

Geçmişte yaşarsın

Gelecekten vazgeçersin

Kendinden vazgeçersin

Ve

Eski sen’i özlersin

Ve

Bilirsin ki artık sen ‘sen’ değilsin..

Ruhun Açken, Sen 'Sen' Değilsin! #denedim

Çünkü;

Herkesin kendineydi iyi ya da kötü yaptıkları ve ruhunda biriktirdikleriydi yaşayamadıkları…

 Onun için…

Umarsızca ve umutsuzca

Duymazdan gelip, bilemeden fütursuzca

Belki de bile bile kurnazca

Yahut görmezden gelip aptalca

Biraz saf ve çocukça, az biraz da salakça

Olur ya hani birden bağlanırsın şapşalca

Lakin, acık sakin…

Bu durumdan cacık olmaz zannımca

Kaç kurtar kendini yol daha yakın

Otobandan önce son çıkışı kaçırma sakın

Sen senden gitmeden gel kendine etme yazıktır

İnşallah bu ders, feleğin atacağı son kazıktır.

Biliyor musun…

İçime bile atamadığım şeylerim var benim yok olup giden

Saklayamadığım şeylerim var benim içime atamadığım

Bulamadığım şeylerim var benim içimde kaybolup giden

Biriktirdiğim şeylerim var benim kıyamadığım

Söyleyeceklerim var benim içimden çıkaramadığım

Hesaplarım var benim içinden çıkamadığım

Hüzünlerim var benim gizlice süzülüp giden

Gözyaşlarım var benim biriken ama şimdi ağlamayacağım

Ruhun Açken, Sen 'Sen' Değilsin! #denedim

Bu yüzden…

Kısa cümleler kurmak istiyorum ben de herkes gibi ‘Nasılsın’ demeden nasılını anlatan, Gökten iki elma düşmüş’ demeden masalını anlatan…

Kısa cümleler yazmak istiyorum ben de herkes gibi başlamadan biten, Sonu belli olmayıp olacakmış gibi aldatan…

Kısa cümleler söylemek istiyorum ben de herkes gibi ‘Seviyorum’ diyemeden kalbini ağlatan, Sessizce ve kimsesizce yüreğini sızlatan…

Kısa cümleler sığdırmak istiyorum ben de herkes gibi satırlara can acıtan, Oysa kelimeler tükenmiş çünkü tüm sözler söylenmiş çoktan…

 Ve sonradan…

Geriye kalan kalp; bomboş… Geride kalan ruh; bombok…

Geriden gelen zaman; geleceğe giden yol’da geçmişini aradığı için bir boşluğa düştü.

Düştüğü karanlık boşluk; bir türlü içinden çıkamadığı ‘bok çukuru’ydu.

Gelmişine geçmişine sövdü, dizlerini dövdü, bok’a battıkça battı. 

Boktan bir durumdu; Zaman; kayıp’tı. Hayatın o’na yaptıkları çok ayıp’tı. Ayıp’ın yolları da kayıp’tı.

Geriye kalan ‘bomboş’ kalbini, ‘bombok ruh’una rağmen seviyordu. Boşluğa seslendi; Sesi çukurda ‘cesaret duvarı’na aksetti, birden kalbin sızısı nüksetti. 

Gelmişine geçmişine, yanlışı seçmişine, kızılcık şerbeti içmişine, dostuna – eşine, ‘Gelirse işine… Yoksa da herkes baksın kendi işine gücüne…’ dedi ve gitti hayallerinin peşine.

 İklim´in Dora´n

 

 

 

 

Rapor Et

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yükleniyor...

0

Facebook Yorumları