Kendini Bırakma..

Kendıne hoşgeldin kendini hoşbuldun mu? nasılsın? sende havalar nasıl serin mi? üşüme kaybolduğun düşüncelerde üşürsen ısıtan bir fikir yoktu seni.Kendine iyi bak kendinden başka kimsen yoktu aslında. Bak etrafına günde kaç kere nasılsın cümlesini duyuyorsun? seni düşünen kişi sayısı alsam bana saysan onları.

Her insanın bir dönüm noktası vardır.Bitmişlik sendromumu bizim gibiler onun dibini sıyırmışlar oluruz anca.Sonrasında başlar bunalımlar uykusuz düşünceli geceler doluya koysan boş olur boşa koysan dolu olur misali. Bu hayatta öyle değil midir? Sen birilerini hayatının önemli bir yerine koyarsın ama o insanın sende bıraktığı o enkazda boğulur nefes alamazsın.

O insanı kaybetsen yara bırakır yanımda olsa desen bir yararı kalmadığını görürsün.Seni senden götürdüğünü anlarsın.Ama onu o kadar seversin ki kıyamazsın ona yine.İşte bir yerde bittiğini ama zorla devam ettiğini düşünürsün.İttire ittire giden misaliye dönüşürsünüz.

Kendinden vazgeçme.Kendini bırakma bu hayatta.Senden değerli yok bu dünyada.Bir düşün mutlu olduğun anları nasıl çocuksu bir gülüş midende oynayan kelebekler.Kelebeklerin ömrü kısa olur derler senin mutluluğunda bir kelebek ömrü kadar olur.Uçan kelebeklerin kanatları düşer.Bir insan yorgunluğu gelir ona.Kendini bırakma bırak kelebeğin uçsun …

okur

Yazar: Oya Hacıosmanoğlu

Papatyalara Aşık

Blog OkurBlog Yazar

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.