Kalbimize Dokunuyorlar, Ama İnciterek..

Evet, bazı insanlara gereğinden fazla anlam yüklüyoruz değil mi ? Üste çıkmalarına fazlasıyla imkan tanıyoruz. Sonrasında da gelmiş neden böyle yaptıklarını sorguluyoruz. Cevap açık ve net ,onlara biz bu izni veriyoruz.

 Hata elbette çok anlam yüklediğimiz için bizde demiyorum. Hatta hata, onlarda ya da bizde değil, hepimizde. Yapılan herşeyi göz ardı eden biz, verdiğimiz her değerle herşeyi yaptırabileceğini ve yapabileceğini sanan onlar..

  Fakat, eğer konu değer verdiklerimizden ise, yapılan şey ne kadar küçük, büyük, değersiz veya değerli olsun, bir kez alırsın o darbeyi. Ama o bunu hissetmez bile. Empati bile kuramazlar belki, akıllarında sadece istediklerini yapma hırsı.. Kime ne hissettirdiklerini anlamaya yeter mi sizce yürekleri, belki de bu sadece bir karakter meselesi..

  Peki ya affetmek ? Affetmeli miyiz bu hata ve darbeleri ? Affedip ikinci kere bunu yapmalarına izin bileti mi vereceğiz, yoksa hatalarını düzeltip birdaha yapmayacaklarını mı izleyeceğiz ? Sıradaki senaryo nasıl yazılacak bu defa ?

  Bu sorularla yeriz bitiririz kendimizi. Herşeyi gözden geçirip tartıp yeniden vereceğimiz karar nasıl olursa olsun, yine etkileyeceği kişi bizizdir, iyi veya kötü.

   Evet, hayatımızdaki her insan kalbimizde ayrı bir değer ve tanım taşır, bazıları her defasında yeni bir anlam katar, bazıları ise de kalbimize dokunur, ama inciterek..

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.