Ilgıt Esen Yalnızlığım Bana Yeter…

Ilgıt Esen Yalnızlığım Bana Yeter…

Dilimdeki bir feryatsa hatıralar,

Hatırlamaya ne gerek var

Göçmen kuşlar gibi uçmuyorsa

Gönlümün gökyüzünde ufuklara

Varmıyorsa terk eden sevgilinin kapısına telaşlarımla

Ağıtlarım serenadıyla beni ona anlatmıyorsa hatıralar

Ben böyle garip ve muzdarip hep kalacaksam

Bir güneş gibi doğmuyorsa gönüllerin şehrinde

Hatıralara hiç gerek yok

Kanıyorsa hala yaram kırk yerinde

Kırk dikiş atacak o yârim yoksa yanımda

Bırakın kanasın yaram kırk yerinden

Bir kum tanesi kadar gönülde yer kaplamıyorsa hatıralar

Hatırlamaya özlemeye ne gerek var ki

Sukuta yatmışsa giden gibi

Üstüme örtülen bir yorgan gibi ısıtmıyorsa

Yeni bir başlangıcın kapısını açmıyorsa

Ben böyle garip ve muzdarip hep kalacaksam

Bir güneş gibi doğmuyorsa gönüllerin şehrinde

Hatıralara hiç gerek yok

Kanıyorsa hala yaram kırk yerinde

Kırk dikiş atacak o yârim yoksa yanımda

Bırakın kanasın yaram kırk yerinden

Kapalı kalsın kapısı bir daha açılmasın gönlümün yüzüne

Avuçlarımda hıçkırıklarımla gözyaşı hep olacaksa

Geride kalan hiçbir şey de olmasın artık

Yolda olmasın güzergâhımda olmasın

Ilgıt esen yalnızlığım bana yeter

Ben böyle garip ve muzdarip hep kalacaksam

Bir güneş gibi doğmuyorsa gönüllerin şehrinde

Hatıralara hiç gerek yok

Kanıyorsa hala yaram kırk yerinde

Kırk dikiş atacak o yârim yoksa yanımda

Bırakın kanasın yaram kırk yerinden…

Mehmet Aluç

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.