Geri döndüm. Bitmiş bir ilişkinin yası ne kadar tutulabilir? İlişkinin süresiyle mi alakali yoksa biriktirilen anılarla mi?
Verilen sözler, umutlar, güven falan filan. Kendime baktığımda aslinda ben üzülmem öyle kolay kolay yıkmak zordur beni ama bir kere tutuluncada süreden bağımsız o insani atamıyorum kalbimden. Birde fazlasiyla yüksek olan b12 seviyem göz kırpıyor bana çünkü üzüldüğüm her seyi unutamama huyum var ama bu kin gibi değilde şöyle bir his. Mesela bir yaranız var iyileşmiş, izi bile kalmamış ama yıllar gecsede ordan yara aldığınızı hatırlarsınız ya tamda öyle bir şey. Her ne kadar insanlara karşı güvenim yine yerle bir olsada duvarlarım yine örülsede 2 haftada kalbimden o kişiyi büyük bir oranda attım diyebilirim. Evet hala duvarlarım var ama onun kalbimden atabilmenin haklı gururu yansıyor yüzüme.
Belkide bu 2 haftada kendime ve ona verdiğim sürenin sonuna geldim ve öyle bitirdim çünkü barışmak için çabalamadi ki bu süre bile fazla baktığımda. Barışmak isteyen değil 2 hafta 2 dakika beklemez düzeltmek için çabalar. Neyse zaten son sözümde de “geri dönersen burada olmayacağım biliyorsun”du vee burda değilim. Onun yaptıklarını sindirebildiğim bir gün olursa eğer belki burada olurum o da cooook uzak bir zaman ve cok klasik ama bir şeyi yıkıp yapmak yeni bir şeye baştan başlamaktan cok daha zor. Anlatalabildim bence.
Bu 5 gün (en son yazımdan sonra) nasıl geçti. Çok kolay geçti diyemiycem çünkü seven taraf ilk etapta oymuş gibi gözüksede gerçekten seven bendim. O başlattı ben bitirdim bitmesini istemezken o sıralar. Neyse evet geçelim çünkü geçtik ve bitti. İlişki sırasında ben çok sevdiğim şeyleri yapmayı bıraktığımı şuan farkettim. Bam baska bir kişi olmaya başlamışım. Renkli ışıltılı göz makyajı yapmaya bayılan ben iliski icindeyken ne ara vazgecmisim bundan farkina varmamisim. Ondan önceki o halime geri dönmeye başladım bu o kadar güzel bir his ki. Bu 5 gün bu ve benzeri şeyleri farkettigim ve anladığım bir 5 gün oldu. “Gençleştim resmen bu kadar mı farkeder?” (Gencim zatende lafin gelişi işte)
Artık başına bir sey gelsede üzülmediğim ve hatta beni ne kadar üzsede onun mutlu olmasini istemesemde “iyi olmus” demediğim bir seviyedeyim. Nötr doğru kelime olabilir mi? Sokaktan geçen her hangi bir insana bile daha çok iyiliğim dokunur gibi. Kötü değilim bennnn ama o beni delirtti. Şaka şaka.
Bu arada geldim ben Ankaraaaaa. Canım Ankara’m. Çok özlemişim bee çıkarı şimdi bir tur atarım. Beni sadece Ankaralilar anlar. Uzak kalamıyorum havasindan oksijen gitmiyor ciğerime. Ne değişmiş Ankara da pek bilmem ama ben değiştim bu 5 günde (yeteri kadar).
Şu sıralar yazma yeteneğimi kaybettim sanırım ama olsun çabalıyorum en azından.
Kendime ve bu yazıyı okuyan herkese bir not; doğru insansa eğer karşınızdaki (nasil anlayacağınız demeyin anlarsınız vücudunuz bir şekilde tepki verir onunla olmadığınız her an kötü hissetmek gibi ama özlemekten değil başka bir his) sizi her halinizle kabul eder ,sizin travmalarınızı , kendinizi özgüvensiz hissettiğiniz konuları size tekrar hatırlatmaz.
