Gecenin Sessizliğinden Serzenişler -3-

Durursun, meşguliyetin vardır mesela kitap okumak gibi veya yazı yazmak gibi. Sonrasında birden durgun olursun. Tutkunluğun gelir, anılar depreşir, tahayyülün fevkalade sarsılır baş edemediğin sevginle…. 

 Çınar olsam nice fırtınalarda göğüs gerebilirim, lakin ben bir acizim bir sevda fırtınasına direnemiyorum…

Duyuyor musun beni kadın baş edemiyorum. Siyah ve beyaz gibiyiz, hem zıt hem de yakışık olanız…

Nafile iste nafile, spatula bulsam bende olan her şeyi kazırdım. Tek bulabildiğim sessizliğimde sensizliği dinlemek…

Derdim kendime hep, senin yüreğin kaldıracak kadar haşmetli değil, sen en ufak rüzgarda eğilen bükülensin, ne haddine senin boyunu aşan  işlere karışmak dur durduğun yerde…

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum

  1. Kaçma be arkadaş. Sevgi zaten belli bir süre kavga etmektir. Çoşkun akan bir çaglayan gibi akarken köpürerek ve döve döve taşları yolunu bulur. En son göller denizlere ulaşınca sakin bir güzellige erişir. Aşkın böylesi daha güzel. Kendine güven. Kendini begendirmek için çalışma. Korkma. Şunu da bil aynı dert bendee var ama ben hiç korkmuyorum.. Her kopuş bir şey öğretiyor insana ve tekrar kaldıgı yerden devam ediyor. Her kavga daha çok baglı yor.. Yürü üstüne üstüne korkma acısı bile güzel