Doğa ve İnsan

Hepimiz güneşli günleri özledik değil mi? Çocuklar gibi; çimenlerin üstünde uzanmayı, ağaçların arasında koşmayı, tatlı esen rüzgarın yüzümüze çarpmasını. Böyle bir doğaya sahibiz, resmi büyüttüğümüzde doğanın şeffaflığını görebilir ve hissedebiliriz ama eğer istersek. Çocukluğumuzdaki o naiflik, dillere getirdiğimiz o eski günleri hatırlıyoruz ve anımsıyoruz, büyümenin getirdiği ufak bir hatırlatma bu. Gördüğümüz bu manzara, bizi hayallerimizden uzaklaştırıyor. 

Kirlenen bu dünyadan kaçmak istiyoruz. Yeni gezegenler keşfediyoruz. Burada sağlayamadığımız barışı, orada sağlayabilecek miyiz? Ne düşünüyorsan, o davranışa dönüşür. Dikkat et. Doğanın en güzel renklerini, insanların çabalarını ve emeğini koruduğunu, haberlerde ekranlara yansımış iyilikleri, şarkıların hoş ezgilerini, gözlerimizin önüne gelen özgürlük danslarını, her ülkenin ve milletin kendine özgü yaşadıklarını düşün. Bu yaşam öyledir ki – nasıl da salgında hepimiz bütünleştik, tek dünya ve insanlar olduk. Başka bir gezegende, yeniden dikilecek bayraklar, oluşacak ayrım ve savaşlar, herkes öldüğünde eşitlik olacak.

“İnsanlar aynı toprağın altında birleşebiliyorlar ama aynı toprağın üstünde ayrılıyorlar.” 

Merhametini her zaman koru. Vicdanını dinle. Huzuru sabah uyandığında öten kuşların sesiyle, gözüne çarpan bir kelebeğin görüntüsüyle, gün batımında, denizin dalgalarında, bir küçük çocuğun tebessümüyle, başkasının mutluluğunda bulabilirsin. Düşüncelerini istediğin gibi açabilirsin – bu kadar pesimist olma, zaman her zaman ilerler ve bu yüzden kendini değiştir, geliştir, farklılığa uyum sağla. İnsanlar hakkında düşüncelerin ne olursa olsun, sende bir insansın bu yüzden iyimser düşünmek zorundasın.

Başkalarına yanlış olan bir şey yanlıştır, kendine doğru olan bir şey kendine doğru ama bir başkasına yanlıştır, başkalarına doğru olan bir şey doğrudur. İnsanların yanlışı ve doğruyu ayırt edebilmesi için başkalarını kendisi gibi görmemesi gerekir. İnsanların çoğu başkalarını kendisi gibi gördüğü, inandığı ve güvendiği için hatalar yapmaktadır. Zaman ilerledikçe insanlar değişir, insanı yaşadıkları, acıları ve yaşayamadıkları değiştirir. Bu yüzden kendini doğayla bütünleştir, düşüncelere ve davranışlara önem ver. Hayvanları sev ve koru, hayatta yaşanan tecrübelerden örnek al. Bir başkasının tecrübesi, yaşanmışlıkları senin için farklı bir yol olabilir. İnsan acılarıyla, neşesiyle, yaşadıklarıyla bütünleştiğinde bu dünya daha anlamlı.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.