Bir Kadın Ölürken…

Bir Kadın Ölürken...

Bir kadın ölürken susar kalabalıklar…

İnsanlar yığınlar halinde birikir ve duyulur sesler, “yazık oldu tüh ”.

Hayatta en acımasız varlık maalesef ki insan! Hayvanlar kadar sevgi dolu duyarlı ve kendi halinde olmayı başaramıyoruz . Biz insan olmayı çoktan unutmuşuz artık. Her sokakta her köşe başında , her an her saniye birileri birtakım kötülüklere maruz kalıyor. Kimi kocasından şiddet görüyor, ailevi problem bize ne diyen geçip gidiyor yanından. Kimse elini uzatıp yardım etmiyor. Sorun şu ki iş başımıza geldiğinde anlıyoruz neyin ne olduğunu.

Ülkemizde son günlerde anlamsızca artan bir olgu var ; kadın cinayetleri. Aslında sadece kadın da değil, çocuk hayvan insan… sorun sadece kadınların öldürülmesi değil sorun insanlığın öldürülmesi! Her gün manşetlerde ölen şiddete maruz kalan kadınlar. Bakıp geçiyoruz tüh vah deyip kenara çekiliyoruz. Şimdi elimden ne gelir ki deyişinizi duyuyorum.

Lütfen ayağa kalk ve o insanların yerine kendini koy sadece 1 saniyeliğine o öldürülen gencecik kızın annesinin babasının yerinde sen olsaydın nolurdu!

Bugün onun başına gelenin yarın senin , benim başıma gelmeyeceğinin garantisi var mı?

Geçenlerde haberlerde bir kadın sokak ortasında kocasından dayak yiyor küçük bir kız çocukları var çocuk babasının annesini dövmesine dayanamayıp ağlıyor. İçler acısı demi için sızladı şuan! Ama işin kötü yanı ne biliyormusun? Tam bu olay olurken yanlarından bir adam geçiyor adam olayı görüyor ve kafasını çevirip gidiyor hiçbir şey olmamış gibi .Sokak ortasında bir kadın dayak yiyor kimse görmüyor, durmuyor. Bir kadın sokak ortasında bıçaklanıyor, kimse duymuyor. Bir kadın bindiği minübüste tacize uğruyor kimse bakmıyor. Bir kedi vahşice sebepsizce kimse aldırmıyor…
İşte ülkemin güzel insanları bizim sorunumuz bu sağa sola bakma aynaya bak! Bu anlattıklarım benim sensin biziz. Biz ne zaman bu hale geldik? Neden böyle olduk inanın ki bilmiyorum. Sadece bakıp üzülüp veryansın edip susmak zorunda kalıyorum. Ama sizlere sesleniyorum lütfen artık susmayın susmayalım. Sadece sosyal medyada tweet atarak paylaşım yaparak bir şeyler yapmış olmuyoruz. Şuan bu yazıyı okuyan sen öğretmensen öğrencilerini, doktorsan hastalarını, avukatsan müvekkillerini , anneysen çocuklarını, babaysan eşini çevreni … her kimsen lütfen birilerini doğru yönlendir. Bilinçlendir. Düzgün çocuklar yetişsin ve geleceğimizi düşünmek zorunda kalmayalım. Çocuklarımıza dürüst olmayı öğretelim ders çalışmak sorun değil insan olmak sorun!

Okumuş kültürlü olması onun vicdanının olduğunu göstermiyor lütfen artık bunu bizlerde görelim. Birbirimizi yemek yerine neler yapabiliriz nerden başlarız bunları düşünelim.

Rapor Et

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir