Çok uzun zaman oldu, az önce yazılarımı okudum insanın 5 yıl önce ki hali ile tanışması, selamlaşması ne garip, ne melonkolik… öylesine yaşadığımız hayatlar içinde durup nefes almak için şu anı yaşayabilmek için ne çok zorluk ızdırap içinde kıvrandım şuan dünyayı anlatsam anlatamam zaman algısı yok kapsülün içinde tekrarlanan günler,hayatlar, kaderini bekleyen, hayalleri gerçekleşemedi diye yaşamına son verenler, zeka seviyesinin her gün düştüğü az okunan, az sorgulanan, herşeyin az ve yavan olduğu bir döngü bu tekamülüne sarılanlar, enerji bakanları, sonsuz tevekkül edenler, şeytanları ile yaşayanlar, cisimleri ile yaşayanlar, tüm canlılar ile yaşayanlar öyle ki çare yok sadece durdurulamaz bir zaman döngüsü her gün kayıplar verdiğin her salise daha az hissettiğin bir yaşam sonunda ölüm… peki ya ruh nerede ruhlar alemi nasıldır acaba ? orada yarış var mıdır ya kimlikler ? renkler, kokular, ırklar, insanı insan yapan herşey var mıdır orada ? ya da insanı yok eden herşey büyük bir yanılgı ve sanmak içinde yaşanıyor işte yapay zeka girdi şimdi hayatımıza yine ChatGPT ile bir Yazılım Mühendisi sayesinde tanışmıştım yıl 2022′ idi 🙂 bir zekamız vardı ona da el konuldu artık 🙂 düşünmeden bizim yerimize düşünen biri var ve seni bir ürün olarak tanımalayıp sonsuz olasılıklar ile duygularını, ruhunu ele geçirebiliyor ve sana hayat puzzlenı oluşturuyor ne garip değil mi ? Şimdi sonsuz yaşanılacak anılarıma dönebilirim biraz daha var olmaya ve sessizce yok olmaya….
AN İÇİNDE KAYBOLANLAR
