onceden bi iliskiden beklentim karsimdaki kisinin beni yalnizca sevmesiydi ama artik oyle degil. oncelikle sevmek kadar o sevgiyi gosterebilmek de bi mesele. sevdigini bildigim ama sevgisi hissetmedigim birinin hayatimda varliginin ne onemi var ki? hayatimdaki kisinin her hareketiyle, her sozuyle beni kendine cekebilmesini istiyorum. icten bi sarilma bile yeterli oluyor bunun icin. ayni zamanda iliski beni oldugumdan ileriye tasiyorsa olmali. tabi ki her zaman ileriye tasiyamayabilir, assiri mutlu hissettirmeyebilir yani kisaca inis cikislar tabi ki olur ama genel olarak bulundugum bi iliski artik bana yuk haline gelmeye basladiysa, bi suredir kendimin geri cekildigini hissediyorsam o iliski devam etmemeli. iste bu konuda sevmek yetmiyor. partnerim beni seviyor olabilir ama iliski beni yalnizca yoruyorsa bitirmek daha sagliklidir. ve unutmayin bunu yapmak asla bencillik degildir. bu kendinizi secmektir, dogru olani yapmaktir. sirf seviyor diye kimseye hic bi duruma katlanmak zorunda degiliz. sevgiyi bulmak kolay, herkes sever ama sevginin hissettirdikleri farklidir. bizim de asil odaklanmamiz gereken bu, yani sevginin bize nasil hissettirdigidir.
İlginizi Çekebilir
