YILLAR

Yillar die basladim bugünkü  yazima…

Bak kocaman oldum.sensiz geçen yıllarda acılarım büyüdü,dertlerim büyüdü,ben büyüdüm…Çok zor zamanlar geçirdim.hicde guzel değilmiş büyümek!!! Ağır gelen sözlerin,haklıyken haksızlığa uğramanın ve daha kalbimde düğüm olan nice olayın altında ezildim kaldım.bunlarin hepsini senden sonra yaşadım.biliyormusun beni en çokta sen yaraladın.gelişinle hayatıma bıraktığın sorumlulugun üstesinden gelebilmek için küçücük yaşta büyük emek sarfettim.daha boyum küçücükken boyumdan büyük işlere kalkıştım.sahi sen neden gitmiştin neydi istediklerin beklentilerin neydi.simdi geri dönsek  hersey ayni olacakmiydı geri getirebilecekmiydin ozur dilesen geri gelirmiydi ki babam…annelik bu kadar kolaymı sahiden. sen guzel gunlerim hayalini kurarken ben bugünün hayallerini bile kuramaz oldum.kimler kırdı kalbimi kimler üzdü beni… tam hersey bitti derken yeniden tutunmayı öğrendim hayata şimdide bircok cocugun gülümsemesi icin çabalıyorum.simdi yaşanmışlıklarımı,kalp kırıklarımı,çocukluğumuda  al götür tüm götürdüğün güzel şeyler gibi bunlarida al benden…biliyormusun bugün anneler günüymüş annelik yapanlarin…yüreğinde anneliği taşıyanların günüymüş…teşekkürler verdiğin emek için… teşekkürler bana sunduğun hayat için…

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum