Yaş 18

4 gün kaldı bu yaşa girmeme. Nedense heyecanlı değilim aksine üzgünüm. Küçükken hep büyümek isterdik nedense. Bunu istemek ya da istememek. Elimizde olmadan gerçekleşiyor her şey . Zaman hızla akıp gidiyor. Çocuksu hayaller kurmaya devam etmek, akşama kadar saklambaç oynayıp, pembe bulutun üzerinde hiçbir şeyden habersiz yaşamak… Bunları özlüyorum. 

Sorumluluk, bilinçlilik, özgürlük ne kadar arzulanan duygu ve düşüncelerden olsa da bunlara sahip olduğun zaman yükü de artıyor kişinin. Bilgisayar oyunları gibi. Level atladıkça bölümler zorlaşıyor. Oyundaki stratejin ve kararların, oyunu kazanmana sebep olabileceği gibi, tekrardan başlamana da sebep olabilir. Bu yüzden atılan her adım büyük önem taşımakta. En tedirgin edici durum mantıklı bir strateji ve doğru karar alabilme kısmıdır . Bazen ne yapacağını bilememe evresi, hangi yolun daha iyi olacağını bilmeme durumu insanı yoran ve umutsuzluğa kapılmasına neden olan sebeplerdir. Sanırım şu an bu aşamadayım. Bu yılıma odaklanıp, başarıyla bitirmem gereken bir sene var önümde daha. Fakat zaman gittikçe azalıyor ve sonunda karar vermem gerekiyor. Bu karar hayat şartlarımı, düzenimi, çevremi ama en çok her anlamda beni bir şekilde etkileyecek. Bir karar vermem gerekiyor kendim için en iyisini tercih ediyorum fakat en iyisi hangisi, en iyi var mı soruları kafamı daha da karıştırıyor. Aldığım kararlardan pişman olmak istemiyor ve elimdeki fırsatları kaçırmamak istiyorum. Belki de zamanı daha vardır ve erkendir bunu düşünmek. Kendimi bu şekilde motive etmeye çalışsam da bazen düşüncelerimin arasında kayboluyorum ve o an motive edici kalıpları bulamıyorum. Annesini kaybeden çocuk gibi ne yapacağımı bilemiyorum o an. Bu konuda bana benden başka yardım edecek kimsenin olmaması da, sorumluluğumu sadece kendim taşıdığımdan bu huzursuz edici olabiliyor. Kendime güvenim sanırım buradaki tedirginlikten anlaşılıyor. Kendime güvenip, her şeyi iyi yapacağıma inanmalı, hangi yolu ve neyi seçersem seçeyim güzel sonuçlar elde edeceğime inanmalıyım. Çünkü bende istediğim, hedeflediğim, planladığım şeyleri yapacak güç var. Eninde sonunda herkes zamanı gelince bir şekilde yapıyor ve ulaşıyor bazı şeylere bu yüzden ben neden yapamayayım.

Bu yazıyı kendimi motive etmek, biraz rahatlatmak ve çok fazla düşünüp kendimi yormak yerine çalışmaya devam etmeyi ve yeteneklerimi geliştirmem gerektiğini hatırlatmak amacıyla ve sen okuyanda bundan faydalanıp, kendine inanman ve istediğin sürece her şeyi yapabileceğini düşünmen için yazdım. 

Emek verilen hiçbir şey boşa gitmeyecek ve karşılığı verilecektir buna içtenlikle inanıyorum. Hakkın adaletini unutmayın. Çalışın ve inanın. Sizi yıkacak ve üzecek her şeyden uzak durun ve bunun olmasına izin vermeyin. Ne olursa olsun güçlü durun, sizin kendinize ihtiyacınız var. 

yazar

Yazar: Azo

Okumak ve yazmak özgürleştirir.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

2 Yorum