Vuslata dokunuş

Vuslata Dokunuş

Dokun vuslatına batan günden kalanla 

Örtüş mısralara derununda yatanla 

Eyleme yakarışı, viraneler var 

Düşle bak bu sefinede daha neler var

Bırak öfkeyi kini sevgidir insan 

Tutma zamanı, geçiyor hep yeksan

Eti kemikten ayırma ayırır zaten toprak

Gelir elbet nasip olunan dallarından koparak 

Bize düşen bu han namzettir ezele 

Ondan bana düşen ince bir zelzele

Keza her şey birdir birden tahaddüs eder

Birden gayrı her şey bu mahzende kaç eder?

Fani gördüm ona geldim fena buldum 

Ben bu diyarda yalnız garip bir kuldum

Uzağımda bir dünya zıp zıp gibi küçülen 

İçimde fısıltılar sonsuzluk diye gülen 

Ufak bir kıvılcım ile kapkara oldu ocak 

Bakalım gün doğmadan bize neler doğuracak..

okur

Yazar: Onur-Yildiz

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.