Monologlar VII

Bazen içimdeki yalnızlığı asıyorumBir takım adam ve kadınlar gülüyorİçimde gülen suratlar varİçimde böceklerİçim içime sığmıyorİçimi duvara çarpıyorumİçimde bir yerler çürük, içimde bir yerler varİçimde şeyler varİçimde bir şehir var, bacalarından zehir saçıyorÖteki bir şey söylüyorKendimle oturmuşum karşılıklı bakışıyoruzYumruklarını sıkmış bekliyorÖteki çürüklerime bakıyorİçimde çocuklar koşup duruyorİçimde uzun yollarÇökmüşler

okur

Yazar: Murat Budak

Belirsizlik, içinde kesinlik yer alan her olayın, düşüncenin, hareketin, kendi muammasını yaratacağı savından hareketle ortaya çıkmıştır. Yazar burada teknik-taktik konuları irdelemez, kendi hikayesinin belirsizliklerini, açmazlarını anlatır ve durumun doğal bir sonucu olarak kendini ekseriyetle monolog yoluyla ifade etmeyi tercih eder. Genellemeleri ve kalıpları sevmez. Fakat, sevmediği şeylerle yaşamaya alıştırılmıştır. Bu sebeple tarafsızlığın da tarafının olduğunu bilir, caka satmaz.

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.