Konunun seninle alakası yoktu ama ben senin yokluğuna ağladım dün. Sen benim belki de böylesine ilk yürek çarpıntımsın. Beni olduğum halimle kabul edip benim için ilk çabalayanım. Bense seninle olmaya cesaret edemeyen aşktan kaçan bir korkağım. Kaçarsam unuturum sandım, sen içimde böylesine büyük yer kaplamazsın diye düşündüm. Ama ben her üzüldüğümde senin yokluğuna ağladım. Çünkü kalbimin derinlerinde sen benim hasret kaldığım yanımdın. En çok da gözlerin geldi aklıma, bana bakarken parlayan ve adeta sevgiyle gülümseyen gözlerin. Hani bana baktığın o ilk gün gözlerimiz adata sözleşmişti. Ve ben gözlerinin içinde kaybolmaktan tedirgin kaçırmıştım yine gözlerimi. Sen bana her şeye rağmen hep öyle baktın. Bense hep kaçırdım gözlerimi gözlerinden. Her şeyi silsem bile gözlerini silemiyorum hafızamdan. Özlüyorum… şarkılar hep seni söylüyor bana, güneş sen bakmışsın gibi ısıtıyor içimi bazen. İşte o zamanlar her zamankinden daha çok istiyorum bir kez olsun heyecandan titreyen o ellerini tutacak kadar cesur olmayı. Yüzünü unutamıyorum mesela, ellerimin arasına alıp gözlerine uzun uzun bakmak ve sana kocaman sarılmak istiyorum tüm benliğimle. Oysa bunun için vakit çok mu geç, adım atacak cesaretim ya da sana koşacak dermanım var mı bilemiyorum, sadece çok özlüyorum seni, sana karşı dinmeyecek bir hasretim var. Sen bana öyle güzel baktın ki ne ilk bakışların ne de sonların bir anlamı var artık. Ben ilelebet sende takılıp kalacağım. Bana öyle baktığın için teşekkür ederim… Seni hep seveceğim.
Konular
