Beni Neden Kimse Bir Yere Sığdıramadı ?

Kaynak belirtilmedi

Yalnızlıkla ilk okul çağlarında tanıştım. Sınıfta hep sessiz sakin olarak bilinen biriydim. Kimse yokluğumu bile fark etmezdi. Hep derdim şu an böyle büyüyünce değişecek ortaokul,lise ve hatta üniversite hiçbir zaman birilerinin merak ettiği, ya da bir arkadaş grubuna , bir ilişkiye hiçbir zaman ait hissetmedim . Ait olmak için çabaladım da ama ne yaptıysam olmadı. Yalnızlığım  giderek artıyor ve bana daha da acı veriyor. Ve ben gittikçe mutsuz hayattan tat almayan birine dönüşüyorum ve bu çok korkunç geliyor. Daha da içime kapanıyorum kimseyle konuşasım gelmiyor. Çünkü dış dünya bana güvensiz ve sahte geliyor kendimi paylaştığımda  zarar görürüm düşüncesi hakim . Geçmiş insan ilişkilerine dair deneyimlerim ne yazık ki bana bunu öğretti. Belli ki bunun etkisinden kurtulamıyorum. 

Kirpi deneyi var kirpiler birbirlerine çok yaklaştıklarında dikenleri batar,çok uzaklaştıklarında ise üşürler . Üşüyorum ama bu dikenlerinin batması kadar korkutmuyor ama üşüdüğümü hissediyorum. Çok düşünüyorum iyi insanlarla, yani beni anlayan insanlarla mı karşılaşmadım. Yoksa bazı şeyleri kabulenememek mi meselem… Aslında tek sorum şu beni neden kimse bir yere sığdıramadı ? Belki de ben kendimi kendime sığdıramadım. İnsan kendisine yuva olmayınca başkalarından bunu beklemesi evet mantıksız geliyor . Kendi değerimi hep başkalarının gözünde ölçtüm ve onların benim aynam olduğunu beni bana yansıttıklarını düşündüm ama şu an bakıyorum insan kendini karşısındakine yansıtıyor kendi kalbini, niyetini . Keşke şu insanlara özellikle bana değer vermeyen insanlara verdiğim değerin yarısını kendime verseydim nasıl ben olurdum merak ediyorum . Ama bunu düşünmeyi bırakıyorum sadece kendime hedeflerime ve değerlerime odaklanmayı planlıyorum . Çünkü bunları düşünmek vakit kaybı hiçbir sonuca varamıyorum. Terapi aldım yakın zamanda ve orta düzey depresyondan hafif depresyona düştüm fakat sonra ki aşamada düşünmeye ve kabullenmeye direnç göstermem dolayısıyla orta düzeye tekrar döndü yaşam doyumum da aynı şekilde gittikçe düşmekte . 

Buraya kadar okuduysan büyük ihtimalle kendinden bi şeyler bulmuş olabilirsin. Burayı  kendimi tekrar inşa etme ve  yardım etme  yolculuğumu burda paylaşacağım bir platform olarak kullanmak istiyorum . Eğer söylemek istediğin bir şeyler varsa yorumlarda buluşalım. 

aysenur
Subscribe
Bildir
0 Yorum
Inline Feedbacks
Tüm yorumları gör
Önceki
Dünya üzerinde derstsiz canlı yoktur.

Dünya üzerinde derstsiz canlı yoktur.

Sonraki
En Renkliler En Griler midir?

İlginizi Çekebilir

kooplog'dan en iyi şekilde faydalanabilmeniz için çerez (cookie) kullanıyoruz.