in ,

Ben hep aynı benim! Ama ya sen?

Olmak istediğin kişi olamamanın,  yaşamak istediğin hayatı yaşayamamanın tüm hıncını beni yargılayarak beni eleştirerek beni manipüle ederek aldın. Şimdiler de bununla beslendiğini anlıyorum. Oysa ben sadece bendim! Ne isem o. Hep olduğum kişi, zaten olmak istediğim kişiydi. 

Aslında o dönemler sizin gibi  olmayı denedim yalan değil. Sırf öteki olmamak için. Sırf sizlerden biri olmak için. Sessiz kalabilmeyi birilerine boyun eğmeyi, öfkemi hıncımı başkalarından almayı, kendimi kusursuz sanmayı ailesinin söz dinleyen uysal şirin kızı olmayı denedim. Ama yok olmadı. Ben yine o tüüü kaka kız olarak kaldım. İyi ki de kaldım. İyi ki böyle deli, sizin deyiminizle aykırı kalmışım. Kendimi hep böyle sevdim, kendimle ancak böyle barışık kalabildim. 

Elbette değiştim… Çocukluktan genç kızlığa genç kızlıktan kadınlığa Anneliğe evrildim. Her bir oluşumum beni daha da büyütüp akıllandırdı. Belki de en çok bana annelik yaradı.. 

O toyluk o serserilik o başımda esen kavak yelleri yok artık. Daha ciddiye alıyorum hayatı, yaşamayı ve bu hayatta ki duruşumu. Zira elektrik su faturası ödemek hele ki kirayı ev sahibinin hesabına yatırmak büyük bir ciddiyet ister.

Artık HAYIR demeyi de öğrendim. 

İstemedigim hiçbir şeyi başkaları mutlu olsun aman kırılmasın diye yapmıyorum. Meğer aslolan benim mutluluğummuş. Benim cehennemim sırtımda ki yüküm omuzumda ki o kocaman irinim meğer sizmişsiniz ne acı. Şunu yazmak bile bana acı veriyor bir de hissettiklerimi bilseniz..

 Ne zaman ki artık sırtımda ki bu ağrıyı farkettim, o zamandan beri var olmanın inanılmaz hafifliğini yaşıyorum. Meğer ne çok binmişsiniz sırtıma ne kadar bükmüşsünüz belimi. Meğer ne kadar kullanmışsınız iyi niyetimi. 

Neyse ki hâlâ serseri, hâlâ şaşkın, inatçı ve asiyim. Hala çok güzelim ँYaşım belki 30 ama çocuk saflığındayım. Ne yapayım Allah beni de böyle yaratmış. Onca şeye rağmen kötü düşünemiyorum her işte art niyet arayamıyorum. İlk önce kendimi değil hep başkalarını düşünüyorum. Yakın zaman da bu dayanılmaz olmaya başladığında, yeter artık iyiler de biraz kazansın iyiler de mutlu olsun şeytanın bacağını kırsınlar artık  ulan!! dediğim an da farkettim tüm bunları ve daha neleri neleri..Ben hâlâ kendimle böyle mutluyum. Dilerim sizler de kendinize rağmen mutlu olabilirsiniz.

okur

Yazar: Yine unuttu

Blog Okur

Bu yazıyı nasıl buldunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.